Season in Review – #26 San Diego Chargers

Door

Chargersstadium

Het was het laatste seizoen voor de Chargers in San Diego, en zo pijnlijk als de aanstaande verhuizing is voor de vele Chargers-fans, zo pijnlijk was ook dit slotseizoen in Zuid-Californië.

BEKIJK HIER DE VORIGE REVIEW OVER DE NEW YORK JETS

CHARGERS SEASON REVIEW

Wat ging er goed?
Het was voor de Chargers een heel apart seizoen. Vier van hun vijf overwinningen kwamen tegen teams met een winning record, maar hun enige nederlaag liepen ze wel weer op tegen de Cleveland Browns. Het was het seizoen voor de Chargers in een notendop, want gedurende de overwinningen en in genoeg andere wedstrijden liet de ploeg zien dat ze over talent beschikte. Melvin Gordon brak door dankzij een beter spelende offensive line, en de defense was niet langer één van de lachertjes in de NFL. Kortom, het was in dat opzicht niet eens een dramatisch seizoen, ware het niet dat de ploeg zoveel voorsprongen weggaf.

Wat ging er fout?
Want dat laatste was het grootste probleem van de Chargers. De ploeg was vaak op cruciale momenten slordig, en gaven daarmee wedstrijden volledig uit handen. Het is veelzeggend dat San Diego slechts in twee wedstrijden met meer dan één touchdown verschil verloor. De ploeg was altijd strijdvaardig, maakte altijd een kans, maar op belangrijke momenten lieten ze het volledig afweten. Wat te denken van week één? Toen de Chargers een voorsprong van zeventien punten weggaven tegen de Chiefs. Vervolgens liepen in week drie Andrew Luck en de Colts in de slotfase over de Chargers-defense heen voor de winnende touchdown, en in week vier zorgden persoonlijke fouten er voor dat de Saints in de laatste vier minuten twee touchdowns konden scoren om zodoende te winnen. En dit waren pas de eerste vier weken…

MVP
Hier komen eerlijk gezegd meerdere spelers voor in aanmerking, maar om de awards eerlijk te verdelen, krijg cornerback Casey Hayward deze eer. De 26-jarige cornerback kwam als ‘slot-corner’ richting San Diego na zijn succes op deze positie in Green Bay. Maar Hayward bleek in 2016 veel meer te zijn dan dat, enkel Patrick Peterson schaduwde op meer snaps dan Hayward de #1 receiver van de tegenstander, en hij deed dit ook nog eens met verve. Hij kwam uiteindelijk tot 7 interceptions, een uitverkiezing als eerste reserve voor het AP All Pro Team en volgens ProFootballFocus waren slechts vijf cornerbacks dit seizoen iets beter, maar behoorde Hayward wel tot de vijftig meest efficiënte spelers in de NFL van 2016.

Rookie of the Year
Als laatste rookie ondertekende hij zijn contract, en het vele gedoe rondom het tekenen hiervan leidde tot de impressie dat dit een huwelijk zou worden wat gedoemd was om te falen. Maar wat bleek? Joey Bosa is toch (vooralsnog) the real deal. Hij mistte de eerste vier weken, maar was daarna misschien wel dé meest getalenteerde speler waar de Chargers over beschikken. Hij kwam tot 10.5 sacks, was volgens ProFootballFocus één van de beste pass rushers in 2016 (vijfde op de lijst), en ware het niet dat Dak Prescott en Ezekiel Elliot zo indrukwekkend bezig waren in Dallas, dan had Bosa zomaar rookie of the year kunnen worden.

Verrassing van het jaar
Hij kwam net niet tot de 1,000 rushing yards, en mistte het einde van het seizoen door blessures, toch was het tweede seizoen van Melvin Gordon een grote vooruitgang op zijn eerste seizoen. De jonge runningback wist vorig jaar niet eens een touchdown te noteren, iets wat tot de nodige grappen en grollen leidde onder NFL-fans op social media. Maar 2016 was zijn persoonlijke revanche, want achter een versterke offensive line bleek Gordon ineens wel van grote waarde te kunnen zijn. De teller stokte op 997 rushing yards en tien touchdowns, maar de hoop is dat Gordon dan toch écht de runningback van de toekomst is in Los Angeles.

Teleurstelling van het jaar
In sommige gevallen kunnen spelers er niks aan doen dat ze tot teleurstelling worden bestempeld, en Keenan Allen is een perfect voorbeeld hiervan. Wanneer fit, is de 24-jarige Allen misschien wel één van de meest getalenteerde receivers in de NFL. Maar al ruim twee jaar achtervolgen blessures hem, en dit jaar sloeg het noodlot al toe in week één. Afgescheurde kruisbanden betekenden toen al einde seizoen voor Allen die op dat moment zes ballen voor 63 yards had gevangen in de pijnlijke nederlaag tegen de Chiefs in week één. De hoop is dat Allen volgend jaar weer fit terugkomt, want een NFL met een fitte Keenan Allen, is een mooiere plek.

Offseason takenlijst
De Chargers gaan verhuizen naar Los Angeles, en doen dit met een getalenteerder team dan wat vorig jaar vanuit St. Louis dezelfde trip maakte. De ploeg had in 2016 onbeschrijfelijk veel pech, en heeft genoeg talent om relevant te zijn de AFC West. Met een nieuwe coach, en wat gerichte versterkingen, kan dit team in 2017 zomaar weer meedoen om een play-off plek. Versterkingen kunnen nog steeds gebruikt worden voor de offensive line, terwijl een opvolger voor Eric Weddle (vorig jaar vertrokken naar Baltimore) ook geen overbodige luxe is. Daarnaast is nadenken over opvolging voor Philip Rivers allicht ook een idee, want de quarterback is net 35 geworden, en komt daarmee dichterbij de pensioengerechtigde leeftijd voor NFL-quarterbacks (die overigens niet van toepassing is op ene Tom Brady).

Foto: Getty Images/Archief

2 Reacties
  1. Dennis 3 jaar ago

    De Chargers hadden Hayward wel kunnen gebruiken. Lekker tandem corners hebben de Chargers volgend jaar met Verrett terug.

    • Dennis 3 jaar ago

      Chargers moet natuurlijk Packers zijn ;).

Comments are closed.

Ook leuk om te lezen