NHL weekly: Coyotes en Joe Thornton schrijven historie

Door

Deze week vestigen we de aandacht op de Western Conference. De Arizona Coyotes zijn daar bezig met hun eigen plekje in de geschiedenis en hetzelfde geldt voor Joe Thornton van de San Jose Sharks. Ook komen we in deze editie de nodige hattricks tegen.

ARIZONA COYOTES GAAN DE GESCHIEDENISBOEKEN IN

Dat de Arizona Coyotes niet bovenaan het lijstje stond met favorieten voor de Stanley Cup moge duidelijk zijn, maar slechts weinigen hadden verwacht dat de ploeg uit Glendale zo enorm abominabel aan het seizoen zou beginnen. De Desert Dogs hadden toch best aardig ingekocht deze zomer. Althans, dat dachten ze. Derek Stepan werd overgenomen van de Rangers om de doelpuntenproductie op te vijzelen en van diezelfde Rangers kwam goalie Antti Raanta. De Fin wilde in Arizona eindelijk afscheid nemen van zijn rol als backup.

Raanta brengt zijn dagen echter vooral door in de ziekenboeg en vervanger Louis Domingue maakt er een potje van. In zeven wedstrijden kreeg de 24-jarige Canadees al 28 goals om de oren en zijn save percentage van .856 bevestigt dat hij nog wel eens een puck laat glippen.

Afgelopen donderdag kregen de Coyotes tegen de New York Rangers een mooie kans om de eerste zege te boeken. In Madison Square Garden stonden de lamme en de blinde van de NHL tegenover elkaar. Derek Stepan hield het niet droog bij het mooie eerbetoon dat hij kreeg van zijn voormalig werkgever, maar het spel van zijn huidige team was ook om te huilen.

Ook met de pas 21-jarige Adin Hill tussen de palen wilde het niet lukken met de Coyotes. De Rangers wonnen eenvoudig met 5-2 in wat pas hun derde zege van het seizoen was. Voor Arizona betekende het dat na tien wedstrijden er nog altijd die hatelijke nul in de win column stond.

Op dat moment flirtten de Coyotes al met het stokoude record van de New York Rangers uit het seizoen 1943/’44. De Blueshirts verloren destijds hun eerste elf wedstrijden. Dit aantal werd zaterdag geëvenaard door Arizona. Op bezoek bij de New Jersey Devils speelden de Coyotes zeker niet slecht, maar het ontbrak het team aan geluk — en waarschijnlijk ook wel aan kwaliteit. Met de 4-3 overwinning zetten de Devils hun goede reeks voort en lieten daarmee de Desert Dogs in vertwijfeling achter. Het klinkt cliché, maar het spel bood dit keer wel degelijk aanknopingspunten.

Het grootste probleem is natuurlijk het aantal tegengoals. De Coyotes hebben de twijfelachtige eer tweede te staan op de lijst, die door de Penguins wordt aangevoerd. Toch zijn niet alle statistieken heel slecht. Met 346 shots on goal is Arizona een middenmoter en dit geldt ook voor het aantal schoten tegen. Met een shooting percentage van 7.5% zijn de Coyotes niet bijster effectief. Alleen Montreal, Calgary en Edmonton doen het slechter.

Het gezamenlijke save percentage van de goalies is wel het slechtste in de league: .861. De fans in Glendale zijn echt wel iets gewend. Het gonst al jaren van de geruchten dat de franchise vertrekt en voor het succes ga je over het algemeen ook niet naar de Coyotes. Toch hadden ze zich waarschijnlijk iets heel anders voorgesteld van dit seizoen. Het team heeft inmiddels geschiedenis geschreven, maar de achterban zit niet te wachten op records die niemand wil.

JUMBO JOE TUSSEN DE ALLERGROOTSTEN

Joe Thornton is qua lichaamsbouw natuurlijk al geen kleine jongen, maar de laatste jaren maakt de center van de San Jose Sharks ook een indrukwekkende opmars op de verschillende ranglijstjes binnen de NHL waardoor hij ook statistisch gezien een echt grote meneer is. In maart van dit jaar bereikte hij tegen de Winnipeg Jets al de mijlpaal van 1000 assists. Slechts twaalf spelers in de geschiedenis van de NHL hebben meer assists achter hun naam staan dan de bebaarde Canadees.

In 1997 pikten de Boston Bruins hem op in de draft. Thornton werd als eerste gekozen en vervolgens pikten de Sharks Marleau op in deze draft. De twee zouden jarenlang samenspelen voor Team Teal. Uitgerekend in de stad waar hij debuteerde in de NHL, bereikte Jumbo Joe een volgende mijlpaal.

In de wedstrijd tegen de Bruins scoorde Thornton donderdag halverwege de tweede periode de verdiende 1-1. Op de lijst van all-time points leaders nestelde de center zich daarmee in de top 20. Hij moet deze positie nog wel even delen met de Fin Jari Kurri, die in de jaren tachtig vanuit Edmonton de NHL regeerde aan de zijde van Wayne Gretzky.

De Sharks moesten de punten overigens wel in Boston laten. De mannen van coach Peter DeBoer liepen zich stuk op een uitblinkende Anton Khudobin, die goed was voor 36 saves, en verloren met 2-1.

ERELIJST

De erelijst van Thornton is indrukwekkend. In 2006, het jaar dat hij Boston verruilde voor San Jose, won hij zowel de Art Ross Trophy (prijs voor de meeste punten in één seizoen) als de Hart Memorial Trophy (prijs voor de MVP in het reguliere seizoen). Zes keer mocht Jumbo opdraven in de All-Star Game en met Canada won hij olympisch goud in Vancouver in 2010. Eigenlijk ontbreekt alleen de Stanley Cup de het palmares van de beste passer van zijn generatie. In 2016 kwamen Thornton en de Sharks heel dichtbij. De underachievers van weleer bereikten voor het eerst de Stanley Cup-finale, maar daarin bleken de Penguins een maatje te groot.

Vorig jaar liep Jumbo aan het einde van het reguliere seizoen een zware knieblessure op. Na zijn operatie verlengde hij zijn contract bij de Sharks met één jaar. Thornton is inmiddels 38 jaar en voor beide partijen was het afwachten of de center zijn niveau weer zou halen. Na tien wedstrijden staat de teller van Thornton op zeven punten. Twee keer rondde hij zelf af en vijf keer stond hij aan de basis van een Sharks-goal. Toch lijkt het beste er wel af bij Jumbo Joe en gezien zijn leeftijd is dat natuurlijk ook niet gek.

Het vervelende voor de franchise is echter dat hij nog altijd één van de beste spelers is en dat hij de ploeg op sleeptouw moet nemen. Idealer zou zijn dat de center op weg naar succes mee kon liften met jonge, aanstormende talenten. Helaas hebben de Sharks die niet voor handen. Logan Couture probeert de kar te trekken, maar ook hij is al 28. De kans dat Thornton de Stanley Cup nog wint, lijkt dan ook erg klein. Het zal een smet worden op een prachtige loopbaan die waarschijnlijk wel zal eindigen in de Hall of Fame.

BLUES SLAAN NU AL GAT IN CENTRAL DIVISION

Geen Patrik Berglund, geen Jay Bouwmeester en ook geen Carl Gunnarsson. Voor de St. Louis Blues is dat allemaal geen enkel probleem. Ondanks een blessuregolf staan de mannen van coach Mike Yeo keurig bovenaan in de Central Division. Negen van de eerste twaalf wedstrijden werden gewonnen en dat is meer dan genoeg voor de koppositie in een divisie, waarin de favorieten toch wat weifelend zijn begonnen.

De Chicago Blackhawks konden aanvankelijk het tempo nog wel volgen, maar Jonathan Toews en consorten verloren vijf van de laatste zes wedstrijden en vinden zichzelf nu terug op de vijfde plaats in deze knotsgekke divisie.

AANGESLAGEN

Het aangeslagen St. Louis is eigenlijk het enige team in de Central Division dat aan de verwachtingen voldoet. Mede dankzij Jaden Schwartz en Vladimir Tarasenko staat de teller inmiddels op 19 punten. Dat is al 7 punten meer dan de naaste belager. Van de Colorado Avalanche werd werkelijk niets verwacht dit seizoen, maar de mannen van coach Jared Bednar staan op het moment van schrijven toch maar mooi tweede in de divisie.

Colorado moet deze positie wel delen met de Dallas Stars, de Blackhawks en de Nashville Predators, maar van deze ploegen werd ook verwacht dat ze hoge ogen zouden gooien. Met vier overwinningen in de eerste vijf wedstrijden begon Colorado goed aan het seizoen. Vorige week leek de verwachte klad er eindelijk in te komen, maar niets lijkt minder waar. De laatste dagen werden Dallas en Chicago op de pijnbank gelegd. Al staat daar dan wel weer een ruime nederlaag tegen de nog altijd verrassende Golden Knights tegenover.

Van de Stars werd juist wel veel verwacht, maar de ploeg kende nogal wat opstartproblemen. Eén van de eerste vier duels werd gewonnen, maar daarna volgden nog maar twee nederlagen in zeven wedstrijden. Captain Jamie Benn geeft het goede voorbeeld en heeft al 13 punten achter zijn naam staan. Negen daarvan verzamelde hij in z’n laatste vijf wedstrijden. Ook de special teams draaien inmiddels op volle toeren. De power play is de beste in de NHL en wat betreft de penalty kill doen alleen de Kings het iets beter.

PREDATORS

Voor de Predators, dat de komende weken aanwinst Nick Bonino moet missen, de Blackhawks, de Stars en de Minnesota Wild is er na bijna vier weken ijshockey natuurlijk geen man overboord. Juist in de sterke Central Division zijn de verschillen heel klein. Afgezien van de Blues staan alle teams binnen twee punten van elkaar. Toch hadden de teams in kwestie al graag een bevestiging gekregen van het goede gevoel dat heerste na de voorbereiding.

KORT NIEUWS:

  • Zeven wedstrijden hielden ze het vol en dat leverde de Kings de beste seizoensstart in de clubhistorie op. Zeven duels waarin minimaal één punt werd gepakt en dus niet werd verloren in de reguliere speeltijd. Op bezoek bij de Toronto Maple Leafs ging het op 23 oktober mis. De Leafs wonnen met 3-2 en uitgerekend Patrick Marleau kreeg de game-winner op zijn naam. De voormalig Shark doet dus zelfs in Toronto zijn oude rivaal nog pijn. In Ontario kunnen ze tevreden zijn over hun 39-jarige winger. Zijn goal tegen de Kings was z’n vierde van het seizoen.

  • Het huwelijk tussen Antti Niemi en de Pittsburgh Penguins liep al snel op de klippen. In dienst van de Blackhawks en de Sharks bewees Nemo nog wel zijn waarde, maar zijn 128 minuten onder de lat bij Pittsburgh zijn ronduit dramatisch. De 34-jarige Fin kreeg maar liefst zestien goals om de oren in de drie wedstrijden die hij mocht spelen. Op 23 oktober werd de goalie, die in 2010 nog de Stanley Cup won in Chicago, op waivers geplaatst en al snel opgepikt door de Florida Panthers. Niemi moest in Pittsburgh de werkdruk wat wegnemen van Matt Murray, maar dat plan is dus faliekant mislukt. Met Roberto Luongo in de lappenmand hadden de Panthers behoefte aan een backup.
  • Steven Stamkos en Nikita Kucherov hadden dit seizoen in elke wedstrijd minimaal één punt verzameld. Net als bij Martin St. Louis in 2009/’10 zal de teller blijven staan op elf wedstrijden. De Anaheim Ducks had de twee sterren van de Tampa Bay Lightning aardig onder controle en zowel Kucherov als Stamkos kwam niet verder dan twee schoten op doel. Hoewel de Ducks er op de shot clock er aanvankelijk niet echt aan te pas kwamen, won de ploeg uit Californië wel met 4-1. Voor de Lightning, nog altijd de beste ploeg in de NHL, was het de eerste nederlaag in vijf wedstrijden.
  • John Tavares is aardig bezig met het opschroeven van zijn marktwaarde. De center van de New York Islanders is bezig aan zijn laatste contractjaar en deze week liet hij toch even zien wat hij in zijn mars heeft. De Islanders wonnen afgelopen week van de Coyotes en de Predators en in beide wedstrijden scoorde Tavares een hattrick.

  • Ook voor Blake Wheeler kwamen de petjes naar beneden. In de wedstrijd tegen de Penguins scoorde de aanvaller van de Winnipeg Jets een hattrick en daarvoor had de Amerikaanse winger in de eerste periode slechts 4.20 minuten nodig. de pas 21-jarige Brendan Lemieux scoorde in deze wedstrijd zijn eerste NHL-goal. De Jets maakten er voor eigen publiek een doelpuntenfestijn van en wonnen met 7-1. De Penguins staan tweede in de Metropolitan Division, maar het was al de vierde keer in dertien wedstrijden dat de titelverdediger minimaal vijf tegengoals moest slikken.

Top photo: Twitter

Reageer op dit artikel

Je mailadres komt niet op de site te staan.

Ook leuk om te lezen