Dutch Watch XL: Bogaerts on fire, Profar haalt zijn gram

Door

Het jaarlijkse feestje van de All-Stars ligt inmiddels achter ons en dus is het tijd om even de balans op te maken. Wie kan terugkijken op een goede eerste seizoenshelft en wie zal beter voor de dag willen komen in de komende maanden? Natuurlijk blikken we ook terug op de laatste wedstrijden en daarin was met name Xander Bogaerts lights out.

In tegenstelling tot vorig jaar had Ozzie Albies nu ook echt vrij tijdens de All-Star break. Hoewel z’n cijfers niet eens veel minder waren, kregen dit keer Ketel Marte en Max Muncy de voorkeur op zijn positie. In 2018 was Albies natuurlijk die new kid on the block en was alles wat hij deed al snel bijzonder. Zijn eerste maanden mochten er toen, met 20 homeruns en 55 RBIs, ook echt wel zijn. Toch zal hij dit jaar ook met een fijn gevoel zijn begonnen aan z’n vrije dagen. De laatste maand voor de ASG tekende hij voor maar liefst 22 RBIs waardoor dat aantal voor de break uitkwam op 49. Mede door een matige maand mei, waarin hij slechts één homerun sloeg, bleef zijn aantal homers voor de break beperkt tot 14.

WISSELEND SUCCES

Gemakkelijk ging het voor de Braves niet in de laatste serie voor de ASG. Miami kreeg weliswaar twee keer klop in de serie van drie wedstrijden, maar dat gebeurde telkens met een miniem verschil. Ozzie Albies was 5-for-11 in dit drieluik en met name in het met 5-4 verloren duel van 6 juli beet de kleine infielder van zich af. Albies tekende voor 3 doubles en 2 runs en was met 3-for-4 een plaag voor de vijandelijke pitchers.

De laatste wedstrijd voor de break (4-3 winst) deed zijn slaggemiddelde met 2-for-3 opnieuw goede zaken. Die lijn trok hij na de ASG door tegen de Padres. Voor het eerst sinds jaren vertrokken de Braves met een sweep uit San Diego en hun tweedehonkman was 3-for-13 met een RBI in de tweede wedstrijd.

Tegen de Milwaukee Brewers begon Albies met 3-for-4, z’n 22e double en z’n 58e run ook prima. Die run in de zevende inning kwam de Braves goed uit, want het gaf de ploeg net wat meer lucht op weg naar een 4-2 win. Daarmee hebben we alle wapenfeiten van Ozzie Albies in deze serie genoemd. De Braves zullen de tweede ontmoeting, een 13-1 nederlaag, snel willen vergeten.

De derde dreigde woensdag ook uit te lopen op een debacle, maar een 5-0 achterstand werd nog teruggebracht tot 5-4. In de negende inning kreeg Albies, met Freddie Freeman op de honken, nog de kans om Atlanta aan een voorsprong te helpen. Met drie slag was de tweedehonkman echter de laatste nul van de wedstrijd. Dit weekend staat er voor de Braves een belangrijke serie op het programma. Concurrent Washington komt voor vier wedstrijden naar Atlanta.

Vreemd genoeg kreeg Xander Bogaerts in eerste instantie niet genoeg stemmen om naar de ASG te mogen. Na wat afmeldingen kreeg onze landgenoot toch nog zijn beloning voor een sterke eerste seizoenshelft. Jorge Polanco van de Minnesota Twins mocht starten als kortestop, maar Bogaerts kreeg ook wat speeltijd en sloeg in z’n enige at-bat zelfs nog een run binnen voor de American League. Een RBI leverde hem dit niet op, want hij sloeg de bal in een dubbelspel. Dit veredelde demonstratiepotje werd overigens wel gewonnen door Bogaerts en de zijnen. De AL versloeg de NL met 4-3.

Voor Xander Bogaerts was 2018 zijn meest productieve jaar in de majors. Voor de ASG noteerde de kortestop van de Boston Red Sox toen 16 homeruns en 64 RBIs met een slaggemiddelde van .284. Dit jaar zijn z’n cijfers met 65 RBIs, 17 homeruns en een average van .294 zelfs nog wat beter, maar speelde hij ook meer wedstrijden. Bogaerts verscheen in 2019 voor de All-Star break 23 keer vaker aan slag dan vorig seizoen. Drie jaar geleden speelde onze landgenoot zijn eerste ASG en vergeleken met dat jaar zijn z’n statistieken nu veel overtuigender. Toen kwam hij in de eerste seizoenshelft tot 10 homers en 56 RBIs. Dat deed hij overigens met een dijk van een gemiddelde. Na 356 at-bats stond er toen .329 achter zijn naam.

BOGEY LAAT ZICH ZIEN

De break kwam Bogaerts waarschijnlijk niet heel erg gelegen. In de laatste serie voor zijn trip naar Cleveland was X-Man 2-for-8 in de serie tegen de Detroit Tigers, maar wat binnengeslagen punten betreft deed de kortestop geweldige zaken. Op 5 juli brak zijn 3-run homerun in de achtste inning de wedstrijd helemaal open. Van 6-5 werd het in één klap 9-5. Boston won dit eerste duel, waarin Bogaerts in totaal 4 RBIs noteerde, met 9-6. De tweede ontmoeting, met 10-6 gewonnen door de Red Sox, sloeg onze landgenoot over. Op 7 juli kwam hij in de vijfde inning door met een RBI-double, die Boston twee runs opleverde. Zelf scoorde hij in die inning na een klap van Andrew Benintendi. Met een 6-3 zege en een sweep begonnen de Red Sox aan hun All-Star break.

Op 3 juli kwam er tegen de Blue Jays een einde aan de 6-game hitting streak van Bogaerts, maar de kortestop begon al vlot weer aan een nieuwe reeks. Tegen de Tigers was hij daarbij ook nog eens akelig productief en die lijn trok hij door in de eerste wedstrijden na de ASG. Xander Bogaerts was hot tegen de Dodgers getuige ook zijn 6-for-12. Daarbij sloeg hij in elk van de drie wedstrijden een homerun en nam hij ook nog eens 6 RBIs voor zijn rekening. Op 12 juli deed Bogaerts met een 3-run homer nog een duit in het zakje in de wedstrijd die Boston met 8-1 won. De overige duels gingen weliswaar met 11-2 en 7-4 verloren, maar dat lag niet aan onze landgenoot.

HET LIJKT ZO SIMPEL…

De knuppel van Bogaerts viel ook tegen de Toronto Blue Jays niet stil. Op het moment dat hij maandag aan deze serie begon, had de kortestop minimaal één punt binnengeslagen in de laatste zes wedstrijden. Die streak bouwde hij tegen Toronto moeiteloos uit. Hij opende maandag 3-for-4 met een RBI-single in de derde inning. Boston won met 10-8, maar ging een dag later de bietenbrug op: 10-4. Xander Bogaerts timmerde voor de vierde keer in vijf wedstrijden de bal het park uit, maar zijn 2 RBIs leverden dus geen zege op. In de laatste twee duels van deze serie brak Bogaerts met zijn nieuwe traditie. Hij kwam in negen slagbeurten nog wel vier keer door met een hit, maar die leverden geen runs meer op. Boston won wel. Twee keer zelfs. Woensdag werd Toronto met 5-4 verslagen en donderdag met 5-0.

Didi Gregorius miste dit seizoen de eerste maanden vanwege zijn elleboogblessure en kwam voor de ASG slechts 22 keer in actie. Het heeft dus ook geen enkele zin om zijn huidige seizoen te vergelijken met de voorgaande jaren. Zijn slaggemiddelde lag dit jaar met .275 een fractie hoger dan vorig seizoen, maar daar stonden dan ook veel minder slagbeurten tegenover. In de laatste serie voor de break kwam Gregorius tegen de Tampa Bay Rays tot slechts één hit in 14 at-bats.

Die hit kwam op 4 juli, in de eerste wedstrijd, tot stand middels een stootslag. Even later strandde zijn poging om het tweede honk te stelen in schoonheid. De New York Yankees wonnen dit duel met 8-4 en zouden ook de tweede wedstrijd in de serie van vier winnen: 8-4. Gregorius bekeek de derde ontmoeting, die met 4-3 verloren ging, vanuit de dug-out. Ook de laatste wedstrijd van de eerste seizoenshelft werd door de Yankees niet in winst omgezet. Didi Gregorius bleef in vier slagbeurten zonder hit en de Rays bezorgden hun fans een 2-1 overwinning.

DIDI GOES DEEP

De Yankees kwamen op 12 juli sterk uit de break, maar dat gold niet voor Didi Gregorius. De kortestop kon in vier slagbeurten niets uitrichten, maar zag zijn team de Blue Jays met 4-0 verslaan. Een dag later kwam Gregorius tot zijn eerste en enige hit in dit drieluik, maar New York ging wel met 2-1 onderuit. Met een 4-2 overwinning namen de Bronx Bombers afscheid van hun tegenstander, maar de knuppel van Didi Gregorius weigerde opnieuw dienst.

Tegen de Tampa Bay Rays werkte het slaghout beter, maar Gregorius moest eerst even geduld hebben om dit te kunnen aantonen. Vanuit de dug-out zag de Amsterdammers hoe zijn ploeggenoten maandag de eerste wedstrijd met 5-4 verloren. Een dag later was het wel raak en dat was niet in de laatste plaats te danken aan Sir Didi. Met een 4-3 voorsprong en de honken bezet joeg de international de bal in de achtste inning het stadion uit. Met z’n vijfde homerun van het jaar bepaalde Gregorius de eindstand op 8-3.

Na een “verregende” woensdag mochten Gregorius en de zijnen donderdag hun kunsten twee keer vertonen. De Yankees wonnen twee keer en in de met 6-2 gewonnen wedstrijd was Sir Didi met een RBI-single en een run belangrijk voor zijn ploeg. Hij was 3-for-11 in de serie en met 6 RBIs behoorlijk productief.

Drie jaar op rij mocht Kenley Jansen naar de ASG, maar in 2019 bleef de uitnodiging uit. Kirby Yates van de San Diego Padres kreeg, niet geheel onterecht gezien zijn 30 saves, de voorkeur en ook Will Smith van de Giants werd als closer aan de selectie van de National League toegevoegd. Toch zijn de cijfers van Jansen bepaald niet slecht. Met zijn aantal saves liep hij heel lang voor op z’n schema van 2018, maar de closer is een beetje de dupe van het succes van de Los Angeles Dodgers.

Zijn ploeg wint over het algemeen relatief eenvoudig waardoor een closer niet altijd nodig is. Zo stond Jansen vorig jaar 46.1 innings op de heuvel voor de ASG, terwijl hij dit jaar niet verder komt dan 36.2. De Oranje-international maakte in 2018 vlak voor de break een inhaalslag waardoor hij nog op 27 saves kwam. Nu bleef die teller steken op 23 saves. Jansen kwam vlak voor zijn vrije dagen nog in actie tegen de Padres. Hij had 13 pitches nodig voor twee strikeouts en een fly out, maar kon een 5-3 nederlaag niet voorkomen.

PIJNLIJK

Voor Kenley Jansen begon de tweede seizoenshelft met een lang optreden tegen de Red Sox. Bij een stand van 4-4 en twee honken bezet mocht de closer de rommel opruimen. Voor Rafael Devers had Jansen 9 pitches nodig, maar landgenoot Xander Bogaerts kon na drie strikes gaan zitten. Jansen nam ook de 10e inning voor z’n rekening en gaf hierin vier wijd aan catcher Christian Vazquez. De beslissing viel echter pas in de 12e inning. Met 7-4 trokken de Dodgers aan het langste eind.

Afgelopen dinsdag gaf Jansen opnieuw acte de présence. Tegen Bryce Harper en de Phillies werd dit allesbehalve een succes. Een tik van Adam Haseley kwam terecht op de enkel van Jansen. Daarna kwamen vier Phillies op rij door met een hit, waarbij Harper de beslissende klap gaf. Zijn double bezorgde Philadelphia een 9-8 overwinning. Achteraf bleek Jansen veel last van z’n enkel te hebben. Die blessure houdt hem echter niet lang uit de roulatie. Hij had zelfs donderdag alweer kunnen spelen tegen Philadelphia, maar de stand hield ‘m uit de wedstrijd. De Dodgers verloren met 7-6.

De Oakland Athletics hadden in de eerste seizoenshelft waarschijnlijk meer verwacht van hun Nederlandse aanwinst. Met 10 homeruns en 40 binnengeslagen punten deed Jurickson Profar het niet eens zo beroerd, maar met z’n slaggemiddelde van .212 viel onze landgenoot toch wel wat uit de toon in Californië. Zo’n beetje voor het eerst in zijn loopbaan leek Profar ook een vaste plek gevonden te hebben. Waar hij in Texas nog het hele veld over dwaalde, daar gebruikte A’s-Manager Bob Melvin hem steevast als tweedehonkman. Een paar weken geleden kwam daar echter verandering in. Melvin had voorlopig even genoeg gezien en deelde Profar mee dat hij zou worden gebruikt als utility player. Net als bij de Rangers werd Jurickson Profar dus weer het manusje-van-alles.

Door al het blessureleed mocht Profar zich vorig jaar pas voor het eerst echt een volwaardig MLB’er noemen. Met 9 dingers en 46 RBIs deed hij het in dienst van Texas niet veel beter dan nu. Zijn batting average lag met .243 toch wel aanzienlijk hoger. Op bezoek bij de Seattle Mariners kreeg Profar tussen 5 juli en 7 juli nog de kans om wat aan dit gemiddelde te doen. Als linksvelder kwam in de tweede ontmoeting hij vier keer aan slag, maar vier keer zonder succes. De A’s verloren dit duel met 6-3, maar wisten de serie wel met 2-1 te winnen. Die twee overwinningen maakte Jurickson Profar vanaf de bank mee.

PROFAR SPEELT LONG BALL

Voor Profar kon de tweede helft van het seizoen niet veel beter beginnen. In de eerste wedstrijd tegen de White Sox mocht hij plaatsnemen op het tweede honk en al in z’n eerste at-bat ging de bal het stadion uit. Mede dankzij de 11e homerun van de Oranje-international wonnen de A’s met 5-1. In zijn vier slagbeurten was dit overigens ook z’n enige hit. De homer bezorgde Profar niet meteen een plek in de starting line-up. In de tweede wedstrijd tegen Chicago kwam hij als pinch hitter voor Khris Davis, maar dit keer bleef zijn enige at-bat zonder resultaat. Oakland won wel weer. Dit keer met 13-2. Ook de laatste wedstrijd in die serie ging naar de Athletics, maar in dit met 3-2 gewonnen duel was Profar veroordeeld tot een plek op de bank.

Dat was dinsdag ook het geval in de eerste wedstrijd tegen de Mariners. Bob Melvin deed opnieuw geen beroep op ‘t voormalig top prospect. Oakland boekte de vijfde overwinning op rij en klopten Seattle met 9-2. Woensdag werd de winning streak uitgebreid naar zes wedstrijden. Seattle kreeg met 10-2 opnieuw een pak slaag en de A’s sloegen maar liefst zes homeruns. Twee daarvan kwamen van de knuppel van Jurickson Profar. Hij mocht starten op het tweede honk en liet zich op een sublieme manier zien. Met Ramon Laureano op de honken timmerde Profar in de tweede inning z’n eerste bal weg. In de achtste bepaalde hij, met Khris Davis op ’t eerste honk, de eindstand op 10-2. Vorig jaar op 6 juni lukte het de infielder ook om twee homers in één duel te slaan. Toen deed hij dat namens Texas tegen Oakland.

Met 14 homeruns, 39 RBIs en een slaggemiddelde van .260 was de eerste seizoenshelft van Jonathan Schoop niet slecht. Vorig jaar, nog in dienst van de Orioles, kwam hij in de eerste maanden niet verder dan 10 dingers en 25 binnengeslagen punten. Daar kwam dan nog een matig average van .229 bij. In het geweld van de Minnesota Twins komt Schoop echter niet echt mee. Zijn nieuwe werkgever gokte de Jonathan Schoop van 2017 te zien, toen er halverwege al 18 homeruns en 54 RBIs achter z’n naam stonden. Niet voor niets werd de infielder dat jaar geselecteerd voor de All-Star Game. Zo goed als toen is onze landgenoot niet, maar van waarde voor de Twins is hij wel degelijk.

HITTING STREAK

Schoop begon de laatste serie voor de break meer dan uitstekend. Tegen de Texas Rangers was de tweedehonkman 3-for-5 met twee doubles, een homerun en vier RBIs. Z’n 14e homerun van het seizoen kwam in de vijfde inning met CJ Cron op de honken. De Twins hadden toen al een 9-0 voorsprong. Een RBI-double van Schoop hielp Cron en Marwin Gonzalez over de thuisplaat in de zevende. Minnesota opende die serie met een 15-6 zege en gaven dit op 6 juli een vervolg door met 7-4 te winnen. Met een RBI-single in de vierde toonde Schoop zich opnieuw productief. Schoop begon met een 7-game hitting streak aan de break. Ook in de derde wedstrijd kwam hij namelijk door met een single, maar een 4-1 nederlaag kon de infielder niet voorkomen.

Die reeks kreeg nog niet direct een vervolg tegen de Cleveland Indians. Schoop werd door Rocco Baldelli op 12 juli aan de kant gehouden. Zonder Nederlandse inbreng wonnen de Twins met 5-3, maar ook met Schoop in de gelederen wisten ze de Tribe te verslaan (6-2). Met een single in de achtste inning breidde Schoop z’n hitting streak uit, maar hij kreeg ook drie keer drie slag. Zondag kwam er een einde aan z’n serie. Minnesota ging met 4-3 onderuit en Jonathan Schoop bleef 0-for-4. Tegen de Mets sloeg de infielder dinsdag zijn 15e homerun van dit seizoen. Daarmee evenaart hij alvast zijn aantal uit 2015. Er was echter ook slecht nieuws. Minnesota verloor met 3-2 en Schoop viel geblesseerd uit met een buikspierblessure, die hem ook het tweede duel (14-4 nederlaag) aan de kant hield.

Bij Andrelton Simmons staan er vier Gold Gloves op de schoorsteenmantel, maar de kortestop mist nog altijd een All-Star Game op zijn palmares. Helaas voor Simba, die natuurlijk vooral bekend staat om z’n defensieve capaciteiten, bleef die uitnodiging ook dit jaar achterwege. Ondanks z’n enkelblessure kan Simmons toch aardige statistieken overleggen in de eerste helft van het seizoen. Zijn slaggemiddelde klimt de laatste jaren en stond vlak voor de break op .285. Vorig jaar rond deze tijd was dat zelfs .313. Hij had toen 41 RBIs en 6 homeruns geslagen, maar daar kwam Simmons nu niet in de buurt. In 221 at-bats kwam hij tot 4 homers en 23 binnengeslagen punten. Met slechts vijf errors was er defensief weer vrijwel niets op hem aan te merken.

Gemakkelijk hadden de LA Angels het niet vlak voor de ASG. In een drieluik tegen de Houston Astros gingen twee duels verloren. Met 4-for-14 en een homerun kon Andrelton Simmons toch terugkijken op een redelijke serie. Die homerun kwam in de zesde inning van de eerste wedstrijd en bezorgde LA op dat moment een 4-2 voorsprong. Houston maakte het nog wel even spannend, maar met 5-4 ging de openingswedstrijd naar de Halos. Wat z’n eigen prestaties betreft, kon Simmons met een goed gevoel aan de korte pauze beginnen. Op 7 juli was hij 3-for-6 met een gestolen honk, z’n achtste dit seizoen, in de laatste wedstrijd voor de break. Met 11-10 ging de win echter naar de Astros.

WINNING STREAK

Eenmaal terug op het veld liet Simmons vorige week vrijdag zien dat die goede wedstrijd tegen de Astros geen toeval was. In een emotioneel duel werden de Seattle Mariners met 13-0 weggeslagen en de Oranje-international kwam opnieuw tot drie hits. Met een RBI-single sloeg Simba in de eerste inning Shohei Ohtani binnen. Hij zou ook nog een tweehonkslag noteren in de zesde inning. Voor de Angels was dit het begin van een mooie serie. Op 13 juli bereikte Simmons twee keer de honken. Eén keer met een single en één keer kreeg hij vier wijd. Beide keren resulteerde het in een run op weg naar een 9-2 zege. Afgelopen zondag was er opnieuw winst voor de Halos. Simmons kreeg, dankzij vier wijd, een RBI achter zijn naam. Verder was hij 0-for-2 in de met 6-3 gewonnen wedstrijd.

Tegen de sterke Astros gingen de Angels vrolijk door met winnen. Afgelopen maandag was Simmons 1-for-5 in de eerste van vier wedstrijden, maar die ene klap leverde wel direct een run op. Z’n vijfde homerun van het jaar gaf de aanzet tot een mooie inhaalrace. Mede dankzij de long ball van hun kortestop werd een 3-0 achterstand ongedaan gemaakt en met 9-6 gewonnen. Voor Simba zou het een redelijke serie worden. Hij noteerde 5 hits in 17 at-bats, maar afgezien van die homerun kwamen er geen runs meer van zijn knuppel. De Angels wonnen de eerste twee wedstrijden en kwamen daarmee op een 5-game winning streak. Houston liet dit niet op zich zitten en versloeg de Halos in de laatste twee duels.

Cover Photo: Greg Fiume/Getty Images

Reageer op dit artikel

Je mailadres komt niet op de site te staan.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Ook leuk om te lezen