De dominantie van Alabama: een slechte zaak?

Door

Het is ongekend in veel Amerikaanse sporten: teams die vijf van de laatste tien titels in hun sport hebben behaald. Hoewel de New England Patriots in de NFL en de Golden State Warriors in de NBA bezig zijn met een aardige verzameling aan titels, lijkt geen enkel team zijn sport zo te domineren als de Alabama Crimson Tide in het college football doet. Sinds 2009 keert elk jaar weer de vraag terug: is deze dominantie een goede zaak voor de sport die college football heet?

SABAN DE VERLOSSER

Toch was die dominantie van Alabama niet altijd zo vanzelfsprekend. Voor veel jonge sportfans is het bijna niet voor te stellen, maar voordat Nick Saban in 2007 werd aangesteld, had Alabama een periode van 15 jaar zonder titel erop zitten; 1992 was het laatste jaartal waarin Alabama zonder Nick Saban een titel wist te winnen. Dat jaar ging de universiteit onder leiding van Gene Stallings 13-0 en wist het in de Sugar Bowl het ongenaakbare Miami te verslaan voor een officieus kampioenschap.

Daarna volgde er dus een periode van droogte. Hoewel Stallings in de vier jaar erna wel maar liefst drie Bowls zou winnen, bleef een titel uit. Mike DuBose werd in 1997 aangesteld als opvolger, maar toen ging het pas echt bergafwaarts. De coach haalde een 4-7 record in zijn debuutseizoen en een 3-8 record in 2000. Ineens was er weinig meer over van het ooit zo trotse Alabama, dat de concurrentie in de SEC zag weglopen met prijzen, zonder zelf wat te winnen. Toen in 2006 het seizoen uiteindelijk werd besloten met een 6-7 record, hadden de beleidsmakers er genoeg van. Er moest iets gebeuren en de komst van Nick Saban bleek daarin cruciaal.

VIER TITELS IN NEGEN JAAR

Met Nick Saban kwamen de successen en de titels terug. Saban had in het verleden successen geboekt met Michigan State en LSU. Met de Tigers, dé rivaal van de Crimson Tide, won hij in 2003 zelfs een titel. Na een mislukt avontuur in de NFL was hij op zoek naar een goede job in het College Football. Die kreeg hij als hoofdcoach van Alabama en na een 7-6 seizoen in zijn eerste jaar werd de turbo erop gezet. Het gevolg: een 134-14 (!) record in de daaropvolgende elf seizoenen. Ondertussen werden er vijf titels gepakt, liepen ze een zesde in 2016 nipt mis en weten weinig ploegen hier tussen te komen.

De enige ploegen die er wel sinds 2009 tussen zijn gekomen zijn Auburn (2010), Florida State (2013), Ohio State (2014) en Clemson (2016). Met andere woorden: het is mogelijk, maar niet makkelijk om een titel te winnen in het hedendaagse College Football als je niet Alabama heet. Maar is dat wel goed voor de sport? Elk jaar wordt de discussie weer opgerakeld en ook dit seizoen is het weer aan de orde. Wederom staat er geen maat op Alabama.

 

Afgelopen weekend moest het zover zijn: LSU was in topvorm, speelde thuis en moest en zou dan ook Alabama voor even van de troon stoten. Maar zoals in bovenstaande video is te zien: LSU was kansloos. Alabama heeft waarschijnlijk de beste defensie in het land, de beste coach in het land en ook nog eens één van de beste quarterbacks in Tua Tagovailoa. Daarmee lijken de andere teams in het College Football om de spreekwoordelijke spek en bonen mee te doen. Wie moet dit Alabama gaan verslaan? Is het wel goed voor de sport dat zij zo dominant zijn?

DOMINANTIE

In deze discussie zijn er altijd twee kampen. Enerzijds is er een kamp dat stelt dat dit soort machtige teams niet goed zijn voor een sport, omdat het daarom voor fans van andere ploegen mindere interessant wordt. Anderzijds kan je stellen dat er voor veel teams een gemeenschappelijke vijand is. Wanneer deze vijand dan eindelijk wordt verslagen — denk aan Clemson dat de finale in 2016 won — is de ontlading vele malen groter.

Eigenlijk is het dus een vraag waarop geen universeel antwoord mogelijk is. Sommige fans vinden het vreselijk. Andere fans kunnen er weer van genieten dat een team zolang zo goed kan opereren. Ironisch genoeg lijkt Clemson dit jaar wederom de enige ploeg die Alabama eventueel kan doen laten struikelen. Net als Alabama slopen de Tigers hun oppositie week in week uit, maar wel in een op papier makkelijkere competitie. De vraag rijst dus of Clemson wel daadwerkelijk opgewassen is tegen een reus als Alabama.

De tijd zal uitwijzen of Nick Saban — die inmiddels 67 is —  inderdaad een zesde titel in twaalf jaar aan zijn erelijst gaat toevoegen. Feit is dat de dominantie van Alabama voorlopig nog even niet gaat verdwijnen. Dat is iets waar ook de universiteit en de omgeving van profiteren. Sinds het aanstellen van Saban rijzen de aanvragen om te studeren aan de University of Alabama de pan uit. Ook de grootte van de economie van Tuscaloosa is volgens onderzoeken stelselmatig toegenomen. Allemaal vanwege die rode football-machine van Nick Saban, die momenteel niet te stoppen lijkt en voorlopig nog wel even door gaat. Of het echter ook zo goed is voor de sport, is dus maar de vraag…

Coverfoto: ZUMA PRESS

Reageer op dit artikel

Je mailadres komt niet op de site te staan.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Ook leuk om te lezen