Afgelopen week trad officiëel het nieuwe NFL seizoen in met de start van de vrije markt. Spelers zonder contract gaan massaal op sollicitatie bij de 32 NFL teams op zoek naar de deal die de schaapjes op het droge krijgt. Er worden honderden miljoenen uitgegeven om het best mogelijke team samen te stellen dat een gooi kan gaan doen naar de felbegeerde Lombardi trofee. Laat ik voorop stellen dat mijns inziens de winnaar van maart niet direct een favoriet wordt voor de titel. Een kampioenschap kopen is nog altijd niet mogelijk. En de beste spelers bij elkaar rapen is geen garantie voor het beste team. Tom Coughlin, Superbowl winnende coach van de Giants, wist het goed te verwoorden. “I would rather have a player that makes the team great, than a great player.”

Voor het laatste deel heb ik gekozen voor een aantal namen die wellicht enigszins bekend is bij het grote publiek. Deze mannen staan mijns inziens op het punt definitief door te breken en zich tot leiders van het team op te werpen.

Sean Smith, CB, Kansas City Chiefs.
Smith (1,91m en 98kg) speelde de afgelopen jaren bij de onder de maat presterende Miami Dolphins. Maar Smith liet bij tijd en wijle uitstekend spel zien. Smith is erg lang voor een corner maar verrassend wendbaar. Hij heeft de bouw van Richard Sherman, op dit moment de beste corner in de NFL, maar mist de fysieke speelsteel van de Seattle corner. Smith is meer dan soepel genoeg om snel zijn heupen open te gooien en heeft genoeg snelheid om bij de meeste NFL receivers te blijven. De Kansas City Chiefs speelden de afgelopen jaren met hun cornerbacks veel press coverage en dat ligt Smith het beste. Met zijn lange armen en lange frame heeft hij vaak een even grote en soms zelfs grote catch radius dan de aanvaller en dat maakt het hem makkelijker coverage te spelen. Hij hoeft niet persé aan de heup van de WR geplakt te zijn om de completion te voorkomen. De grootste hulp voor Smith zal komen van het formidabele passrush duo, Justin Houston en Tamba Hali, die spelverdelers nauwelijks tijd gunnen. Smith en Brandon Flowers behoort direct tot één van de betere corner duo’s in de league en de Chiefs kunnen dat hard gebruiken op de weg omhoog.

Kenny Phillips, S, Philadelphia Eagles.
Phillips ( 1,88m en 97kg) komt van de U. De University of Miami, wel te verstaan. De school stond de laatste jaren ook even bekend als safety U. Het bracht NFL safeties Ed Reed, de wijlen Sean Taylor, Antrel Rolle, Brandon Meriweather en Kenny Phillips voort. Allen eerste ronde draft keuzes. Phillips heeft meer dan bewezen zich te kunnen handhaven. Sterker nog hij speelt erg goed. Het probleem is alleen dat Phillips niet altijd veel heeft gespeeld. Vorig seizoen mistte hij 9 wedstrijden door blessures. Maar het talent van de safety staat buiten kijf. Het is een uitstekend run verdediger die zich goed door het verkeer weet te wurmen en een goede tackle in huis heeft. Maar safeties worden tegenwoordig vooral beoordeeld op hun coverage. De voormalig New York Giant heeft bewezen vlug en slim genoeg te zijn om de seam, het gedeelte diep tussen de nummers, en de underneath ruimtes te dekken. Hij beschikt ook over de lengte die tegenwoordig zo populair is bij defensive coordinators in de NFL. De lengte die vereist is om de bovenmenselijke new age tight ends te dekken. Phillips komt bij de Eagles in een geheel nieuwe 3-4 defense. Er zijn veel grote namen bij gekomen die allen meer aandacht hebben gekregen dan Phillips. Maar als Kenny gezond is, kan hij eenvoudig uitgroeien tot één van de betere spelers en de leider van het defensive backfield.

Danny Amendola, WR, New England Patriots.
Amendola (1,80m en 85kg) has some big shoes to fill. Amendola vervangt Wes Welker bij de Patriots, de man die in zijn 6 jaar in New England gemiddeld 112 ballen per jaar ving. Welker was ijzersterk in de passing game. Hij had een geweldige chemie met Tom Brady en de twee wisten elkaar perfect te vinden. Maar het feit blijft dat Welker gelimiteerd was. Hij opereerde vrijwel alleen uit de slot. De patronen waarop hij zijn ballen ving waren vrijwel altijd slants, flats, sceens en stick routes. Korte patronen vaak ook uit motion voor de snap waar Welker tegen een tragere linebacker of safety werd geposteerd. Begrijp me niet verkeerd. Welker was goed. Maar de Pats hebben niet veel verloren. Zeker nu de veel belangrijkere right tackle Sebastian Vollmer terug komt. Sterker nog. Amendola biedt Josh McDaniels veel meer dan Welker bood. Amendola is veel dynamischer en is zeer gevaarlijk met de bal in de handen na de catch. Daarnaast biedt de nieuwkomer een verticale dreiging die Welker absoluut niet heeft. Het opent post, corner en go routes vanuit het midden en dat is een goede toevoeging. Het probleem met Amendola is echter de gezondheid. Hij mistte 20 wedstrijden de afgelopen twee seizoenen. Maar een fitte Amendola zal Brady Welker gauw doen vergeten. Het is de Patriot way.

Delanie Walker, TE, Tennessee Titans
Walker (1,83m en 110kg) is het type manusje van alles dat we tegenwoordig steeds vaker op offenses terug zien. Walker is een geweldige atleet. Dat staat buiten kijf. Hij beschikt over wide receiver snelheid, 4,49 op de 40 yards, en de wendbaarheid om rondjes om linebackers te draaien. In de passing game was hij voor San Francisco vaak zeer gevaarlijk. Zelfs op diepe patronen. Hij was een geweldige tweede man voor All Pro Vernon Davis en kreeg minimaal 15 snaps per wedstrijd. Maar waar Walker vooral mee uitblonk was zijn blocking. Ik heb ooit een play geanalyseerd waar Walker op een Wham block de 35 kilo zwaarder wegende pro bowler Ndamukong Suh op zijn reet leegde. Je kunt Walker overal posteren. In slot, op fullback, als tight end. Het is een echte H-back. Walker heeft soms moeite met het clean vangen van de bal maar als hij hem eenmaal heeft is hij enthousiasmeren
d. Een goede toevoeging voor Jake Locker en de Titans offense.

Reggie Bush, RB, Detroit Lions
Bush (1,83m en 92kg) is eigenlijk al een zeer bekende naam. Hij is één van de beste running backs in de historie van de NCAA en hij kwam de NFL met zeer hoge verwachtingen in gewandeld. Hij was de 2e keuze van de 2006 draft. Grappig genoeg was teamgenoot Calvin Johnson de 2e keuze van de 2007 draft. QB Stafford de 1e keuze in 2009 en Ndamukong Suh de 2e keuze van de 2010 NFL draft. Maar Bush is inmiddels toe aan zijn derde team. Hoewel hij bij Miami bewees wel degelijk 1000 rushing yards op het bord te kunnen zetten, zijn eer nog steeds genoeg vraagtekens rondom de running back Reggie Bush. Hij is nu eenmaal niet de fysieke stormram die je tussen de tackles door kunt rammen voor een paar zwaar bevochten yards. Maar Bush biedt enorm veel als offensive speler door zijn ridicule snelheid. Bush heeft nog steeds meer shakes dan de Burger King en trakteert verdedigers in het open veld nog altijd op gebroken enkels. Waar Bush vooral goed is, is in de passing game. In zijn rookie jaar vestigde hij direct een record door bijna 90 ballen te vangen. Als running back! En laat hij in de Lions nu net een team vinden dat een record vestigde met het ratio waarmee de bal de lucht in werd gesmeten. Met Joique Bell hadden zij al een goede passcatching running back, maar Bush is een duidelijke upgrade. Het zou mij niks verbazen als Bush tegen de 100 ballen zal vangen. Zeker als Jahvid Best zijn weg niet meer terug zal vinden naar de NFL velden. Een goede keuze van Bush. Een bijna net zo verstandige keuze als het dumpen van Kim Kardashian.

Foto’s: Getty Images