Tag Archives: Kevin Bieksa

Islanders bemachtigen rechten Ehrhoff

Eerder berichtten we al dat de Vancouver Canucks na de verlenging van het contract van Kevin Bieksa nog met twee verdedigers zaten die vanaf 1 juli een free agent zouden worden. Met betrekking tot een van die twee verdedigers heeft de club uiteindelijk eieren voor zijn geld gekozen door de rechten op Christian Ehrhoff te traden met de New York Islanders voor een pick in de vierde ronde van de draft van 2012.

De Canucks hebben nog wel verschillende pogingen ondernomen om de 28-jarige verdediger langer aan hen te binden, maar in tegenstelling tot Bieksa nam Ehrhoff geen genoegen met wat de club hem bood voor een langer verblijf. Hierdoor besloot men dus om zijn rechten te traden.

Door het vertrek van Ehrhoff verliest de Stanley Cup-finalist van afgelopen seizoen een belangrijke aanvallende verdediger. De speler kende het afgelopen seizoen namelijk een zeer goed jaar met veertien goals en zesendertig goals in negenenzeventig wedstrijden. Daarnaast was hij in de play-offs goed voor twee goals en tien assists in drieëntwintig wedstrijden.

Het kan een lastig verhaal worden voor de Canucks om Ehrhoff te vervangen, al denkt General manager Mike Gillis dat zijn club de mogelijke opvolger wellicht al in huis heeft: „Ik denk dat Keith Ballard volgend seizoen een belangrijke speler voor ons gaat worden. Daarnaast kan Chris Tanev laten zien wat hij waard is, meer minuten gaan maken en een actievere rol op zich gaan nemen.”

Gillis heeft ook Sami Salo, de overgebleven verdediger die vanaf aanstaande vrijdag een free agent kan zijn, nog niet uit zijn hoofd gezet: „ Ik hoop dat we Sami voor volgend seizoen kunnen behouden en dat hij dan meer wedstrijden in actie kan komen dan het afgelopen jaar. Verder weet ik ook niet of er een andere verdediger in de markt is die ons vooruit kan helpen. Daarvoor moet we eerst gaan kijken wie er allemaal beschikbaar zijn.”

Wat de Islanders betreft, die hebben nu twee dagen om tot een overeenkomst te komen met de beste offensieve verdediger die vanaf 1 juli in de free agent-markt te vinden zou zijn. De club heeft in ieder geval voldoende financiële ruimte aangezien ze nog ongeveer zeventwintig miljoen dollar onder de salary cap zitten. Met deze zet laten de Islanders zien dat ze waarschijnlijk meer geld aan hun team gaan besteden dan in voorgaande jaren.

Dat het snel kan gaan in de NHL-wereld, bleek wel een dag nadat dit bericht eigenlijk is geschreven. De Islanders hadden namelijk een ultimatum gesteld aan de contractbesprekingen en dat liep op woensdag om 17.00 plaatselijke tijd af. De club uit New York had een goed bod neergelegd bij de Duitse verdediger, volgens general manager Garth Snow significant beter dan het vijfjarige contract ter waarde van drieëntwintig miljoen dollar dat collega-verdediger Kevin Bieksa van de Vancouver Canucks had gekregen.

Ehrhoff ging hier echter niet op in, waardoor de Islanders uiteindelijk besloten om de rechten op de speler weer te traden met een andere club. Deze club is uiteindelijk de Buffalo Sabres geworden die hiervoor in ruil hun pick in de vierde ronde van de draft van 2012 moesten afstaan. De Sabres hebben nu tot vrijdag 12.00 om tot een akkoord te komen met Ehrhoff, want vanaf dan is hij een free agent en kunnen andere teams zich in de strijd om de verdediger gaan mengen.

Foto: dobberhockey.com

 

Bieksa blijft in Vancouver

De Vancouver Canucks en Kevin Bieksa zijn een nieuw contract overeengekomen dat de verdediger voor de volgende vijf jaar aan de Canadese ploeg bindt. Volgens TSN is met de deal een bedrag van drieëntwintig miljoen dollar gemoeid en bevat deze een no-trade clause, waardoor de speler dus niet zo maar getrade kan worden.

Bieksa, die in 2001 in de vijfde ronde van de Entry Draft door de Canucks werd opgepikt, zou aanstaande vrijdag een free agent zijn geworden. Met dit contract zorgen de Canucks er dus voor dat een belangrijke speler niet gratis de deur uitloopt.

De 30-jarige verdediger speelde een belangrijke rol tijdens de play-offs van het afgelopen seizoen waarin de Canucks bijna de Stanley Cup wonnen. Na een seizoen waarin Bieksa zes keer het net wist te vinden en zestien assists voor zijn rekening nam, kwam hij in het naseizoen namelijk tot vijf goals en vijf assists in vijfentwintig wedstrijden, waaronder de beslissende goal in de series tegen de San Jose Sharks.

Aan het begin van het seizoen gingen er nog geruchten dat de Canucks Bieksa wilde traden aangezien zij de beschikking hadden over een ruime keuze aan verdedigers. Echter, tijdens het seizoen bleek Bieksa al een van de meeste betrouwbare verdedigers te zijn van de club, zeker toen de Canadezen te kampen kregen met veel defensieve blessures. Met deze goede en betrouwbare prestaties heeft Bieksa nu dus een nieuw langdurig contract afgedwongen.

Na de verlenging van het contract van Bieksa blijven er nog twee verdedigers over bij de Canucks die vanwege een aflopende verbintenis vrijdag free agent zullen worden. Het is echter nog niet bekend of de contracten van Christian Ehrhoff en Sami Salo ook worden verlengd.

Foto: cbc.ca

 

Canucks en Luongo herstellen zich

Na twee zware nederlagen in Boston hebben de Vancouver Canucks in eigen huis gedaan wat ze moesten doen: winnen. Door de 1-0 zege van vrijdagavond op de Boston Bruins zijn de mannen van Alain Vigneault nog maar één zege verwijderd van het winnen van de Stanley Cup.

Grote man aan de zijde van de thuisploeg was de volop bekritiseerde Roberto Luongo. De goalie, die in Boston geen al te beste indruk achterliet en in game 4 zelfs naar de kant werd gehaald vanwege zijn mindere prestatie, stopte eenendertig schoten en hield daarmee voor de tweede keer deze series zijn doel schoon.

Ondanks alle kritiek verloor de 32-jarige Luongo nooit zijn zelfvertrouwen en dat was te zien in het vijfde duel. Hij verrichte zijn beste redding in de eerste periode waarin hij twaalf schoten van de Bruins moest verwerken. Tijdens de derde power play van de bezoekers stopte Luongo eerst een door Patrice Bergeron van richting veranderd schot van Dennis Seidenberg en meteen daarna positioneerde hij zich uitstekend om de rebound van diezelfde Bergeron ook te stoppen.

Hiermee hebben we gelijk de beste kans van Boston gehad, want de Canucks waren vrijdagavond de bovenliggende partij. Toch leek het er lange tijd op dat zij wederom geen gaatje konden vinden in de verdediging van Boston. In ruim twee periodes stond Tim Thomas wederom geen doelpunten toe, maar na viereneenhalve minuut in het derde bedrijf werd hij toch gepasseerd en was zijn streak van ruim 106 minuten zonder tegengoal in deze series ten einde.

De thuisploeg maakte eindelijk gebruik van de agressieve manier van keepen van de Thomas; de Canucks wisten dat de goalie vaak buiten zijn crease speelt en dat hij op die manier veel aanvallen onschadelijk kan maken. Dit duel hadden zij daar echter een oplossing voor gevonden en na een paar mislukte pogingen was het in de derde periode dus wel raak.

Kevin Bieksa kreeg de puck na een afgeslagen aanval op de rand van het aanvalsvak. Hij loste een schot dat bewust naast het doel van Thomas ging waarna de puck van achter het doel weer terecht kwam bij de vrijstaande Maxim Lapierre. Vanuit een lastige hoek schoot de Canadese center raak, mede omdat Thomas zich niet meer op tijd kon positioneren nadat hij zich voor het schot van Bieksa weer buiten de crease had opgesteld.

„Hij komt zo ver uit zijn goal dat dit de enige manier is om hem hiervoor te laten boeten,” aldus Bieksa. „Ik probeerde om de puck via de boarding weer goed voor de goal te laten stuiteren. Ik ben natuurlijk geen wiskundige, dus ik wist niet waar ik precies op moest richten, maar gelukkig viel de puck dit keer goed.”

De opgebloeide Luongo kon het niet laten om na de wedstrijd nog even een sneer uit te delen aan het adres van Thomas: „Als je gewoon op je plek staat, was dit geen moeilijk schot. Ik had hem zeker gehad, maar als je zo ver voor je goal gaat staan, kan je erop wachten dat dit gaat gebeuren.”

Bruins-coach Claude Julien erkende dat de Canucks de betere waren geweest in dit duel, maar hij weet ook dat zijn team in game 6 een goede kans heeft om de stand weer gelijk kan trekken, aangezien Boston de eerdere twee thuisduels ruim heeft gewonnen. Toch zal de wedstrijd van maandag een andere druk kennen, aangezien de Bruins bij een nederlaag de Stanley Cup aan de Canucks moeten laten.

Bekijk hier de samenvatting van het duel tussen de Canucks en de Bruins:

Foto: nhl.com

 

Bruins vernederen Canucks in Game3

In de eerste Stanley Cup-wedstrijd van 2011 op het grondgebied van de Verenigde Staten hebben de Boston Bruins laten zien dat de series tegen de Vancouver Canucks nog lang niet beslist is. Zij begonnen aan de wedstrijd in de wetenschap dat de Vancouver door twee thuisoverwinningen een 2-0 voorsprong had, maar door de afgetekende 8-1 overwinning in game 3 ligt de strijd weer helemaal open.

In de eerste periode zag het er echter nog niet naar uit dat de thuisploeg een monsterzege zou noteren. De Bruins speelden namelijk vrij inspiratieloos en verloren ook nog eens Nathan Horton door een late hit van Canucks-verdediger Aaron Rome tegen het hoofd.

Horton moest per brancard van het ijs gedragen worden en is naar het ziekenhuis vervoerd voor verder onderzoek. Rome mocht uiteraard naar de strafbank met een major penalty. Hij kreeg ook nog een misconduct penalty aan zijn broek, waardoor hij dit duel niet meer terugkeerde op het ijs en ook nog moet vrezen voor een schorsing.

In het tweede bedrijf begonnen de Bruins echter furieus. Na elf seconden kwam de ploeg van Claude Julien namelijk al op voorsprong door een schot van Andrew Ference. Hiermee was het hek van de dam want in het restant van de periode liepen de Bruins zelfs uit naar een 4-0 voorsprong via goals van Mark Recchi, Brad Marchand en David Krejci.

„Het was duidelijk dat verschillende spelers van ons bezorgd waren over de toestand van Nathan, maar we waren ons ervan bewust dat we de wedstrijd nog steeds uit moesten spelen,” aldus aanvaller Marchand. „We wilden bijzonder graag winnen en hebben ons weer volledig op de wedstrijd geconcentreerd. Deze overwinning is echt voor hem.”

In de slotperiode ging Boston door met waar het mee bezig was en wat tot voor kort vrijwel onmogelijk leek; doelpunten maken tegen Roberto Luongo. In de laatste twintig minuten vonden Daniel Paille, Recchi, Chris Kelly en Michael Ryder het net, waardoor Luongo pas voor de derde keer in zijn carrière acht tegendoelpunten moest toestaan.

Jannik Hansen kon ruim zes minuten voor het einde nog iets terugdoen voor de Canucks waardoor Tim Thomas toch verstoken bleef van een shutout. Dit maakte zijn prestatie echter niet minder indrukwekkend, want hoewel de ruime uitslag anders doet vermoeden, was hij de uitblinker van de wedstrijd. De bezoekers kwamen namelijk nog tot eenenveertig schoten in het duel (tegen achtendertig van de Bruins) waarvan Thomas er toch weer veertig wist te keren.

„Het staat nog steeds 2-1 voor ons en gelukkig tellen de gescoorde doelpunten verder niet mee in de series,” concludeert Canucks verdediger Kevin Bieksa na de afstraffing. „De volgende wedstrijd is enorm belangrijk voor ons. Als we die winnen, bevinden we ons in een uitstekende positie. Neemt niet weg dat een 8-1 nederlaag bijzonder pijnlijk is, zeker in deze fase van de strijd.”

Bekijk hier de samenvatting van het duel tussen de Bruins en de Canucks:

Foto: nhl.com

 

Canucks winnen openingswedstrijd na goalie duel

Voorafgaand aan deze Stanley Cup-finale was het al bekend dat de goalies van beide teams in staat zouden zijn om wedstrijden te ‘winnen’ met belangrijke reddingen. In het eerste duel van deze series tussen de Vancouver Canucks en Boston Bruins was het al meteen raak en lieten zowel Roberto Luongo als Tim Thomas zien waarom zij onder de beste goalies van de NHL gerekend mogen worden.

 

Beide goalies lieten zich nagenoeg de gehele wedstrijd van hun beste kant zien en stapelden redding op redding, de een nog mooier dan de ander. In totaal was Luongo verantwoordelijk voor zesendertig reddingen en zijn collega Thomas voor drieëndertig. Er was voor de aanvalslinies van beide teams dus bijna geen doorkomen aan.

„Deze wedstrijd verliep zoals iedereen al had verwacht, en waarschijnlijk gaan alle duels van deze series zo zijn,” aldus Canucks-verdediger Kevin Bieksa. „Deze goalies zijn niet voor niets kandidaat om de Vezina Trophy (de prijs voor de beste keeper van de NHL) te winnen.”

De Bruins speelden erg sterk in de eerste twee periodes en kregen ook voldoende kansen op de openingstreffer, maar telkens vonden zij dus Luongo op hun pad. In de slotperiode leek het alsof zij hun kruit verschoten hadden en namen de Canucks het initiatief over.

Thomas volgde echter het voorbeeld van zijn Canadese collega en wist de thuisploeg ook lang van het scorebord te houden, al had hij wel een keer de hulp van de lat nodig bij een schot van Alex Edler.

Met nog negentien seconden op de klok moest Thomas uiteindelijk toch buigen en het was grotendeels de derde lijn van de Canucks die hier verantwoordelijk voor was. Hiermee werd dus nog maar eens de breedte van de Canadese selectie bevestigd.

Ryan Kesler wist zich na een pass van Bieksa knap vrij te spelen in hun aanvalsvak en vond op zijn beurt de vrijstaande Jannik Hansen. Deze snelde op het vijandelijk doel af, maar in plaats van zelf te schieten legde hij de puck af naar Raffi Torres die de goalie van de Bruins eindelijk wist te passeren.

Thomas had verwacht dat Hansen zelf zou gaan schieten en had zich daar dan ook op ingesteld. Hierdoor was hij kansloos op de inzet van de inkomende Torres die de puck dus in een vrijwel leeg doel kon schuiven.

„We hadden een empty net nodig om te scoren en gelukkig kregen we hier een kans toe,” aldus Daniel Sedin, die hiermee de beslissende goal zeer treffend wist te verwoorden.

Foto: nhl.com

Canucks-Bruins: de verdediging

Komende woensdag barst in Vancouver de strijd om de Stanley Cup los tussen de Vancouver Canucks en de Boston Bruins. Hoogste tijd voor ons dus om als voorbeschouwing per linie een vergelijking te maken tussen beide teams. Vandaag gaan we verder met de verdediging.

Gisteren hebben we al besproken dat zowel de Canucks als de Bruins beschikken over een uitstekende goalie, maar zoals bij wel meer sporten het geval is, geldt bij ijshockey ook dat de goalie zo goed is als de verdediging die voor hem staat. En ook op dit vlak doen beide teams weinig voor elkaar onder.

De Canucks hebben waarschijnlijk de breedste selectie van de NHL als het gaat om verdedigers. Niet alleen zijn alle drie de verdedigende lijnen van grote klasse, ook op de reservebank zitten verschillende jongens die zo kunnen invallen, mocht dat nodig zijn.

En dit is deze play-offs al een aantal keer nodig geweest, want de Canucks-verdediging heeft de afgelopen te kampen gehad met wat tegenslagen. Zo is de derde lijn, bestaande uit Christian Ehrhoff en Aaron Rome, de laatste twee wedstrijden niet in staat geweest om in actie te komen in verband met blessures. Het is overigens ook nog maar de vraag of zij op tijd fit zijn om de finale te spelen.

Vooral de afwezigheid van Ehrhoff is een grote aderlating, want hij scoorde gedurende deze play-offs de meeste punten van alle Canucks-verdedigers (elf, twee goals en negen assists). Maar zoals gezegd, is de verdedigende lijn van de Canadezen erg breed en dat blijkt ook uit het feit dat er meer mensen zijn die deze veel scorende rol op zich kunnen nemen.

Op dit moment is Kevin Bieksa, die samen met Dan Hamhuis de eerste lijn vormt, namelijk in de vorm van zijn leven op het gebied van punten scoren. Inclusief de winnende treffer in de tweede overtime tijdens de laatste wedstrijd in de Conference Finals tegen de San Jose Sharks staat zijn teller nu op vijf doelpunten en vier assists. Hiermee heeft hij tijdens de play-offs op dit moment de meeste doelpunten gescoord van alle verdedigers van de NHL.

De verdedigende linie van de Bruins is misschien niet zo breed als die van de Canucks, er staan nog steeds een aantal spelers in die weten hoe ze de puck van hun eigen doel weg moeten houden. De beste en meest bekende verdediger is waarschijnlijk captain Zdeno Chara, een keiharde verdediger die constant op het randje speelt en er ook wel eens overheen gaat.

Deze boomlange verdediger boezemt de tegenstander niet alleen angst in met zijn harde spel, hij laat zijn teamgenoten ook beter spelen. Zo is Dennis Seidenberg, de defenseman met wie Chara de eerste lijn vormt, helemaal opgebloeid. Vooral in de eigen defensieve zone heeft Seidenberg laten zien dat hij een uitstekende verdediger, maar ook in aanvallend opzicht heeft zijn met acht punten zijn steentje al bijgedragen.

De tweede lijn van Boston, bestaande uit Andrew Ference en Johnny Boychuk, kent sterke en minder sterke momenten, maar feit is dat deze defensemen er staan wanneer dit echt nodig is. Boychuk kende misschien een mindere periode in de series tegen de Tampa Bay Lightning, in de overige play-offwedstrijden heeft hij al aangetoond een bijzonder solide speler te zijn en dat hij stevige checks kan uitdelen.

Ten slotte is er nog Tomas Kaberle, die deze winter overkwam van de Toronto Maple Leafs en nu samen met Adam McQuaid de derde lijn vormt. Deze aanvallend ingestelde verdediger voldoet nog niet aan de offensieve verwachtingen, maar is toch ook een betrouwbare speler die de verdediging van de Bruins zeker niet zwakker maakt.

Over het algemeen lijkt de verdediging van de Canucks een betere indruk te maken, vooral op aanvallend gebied en gezien de breedte van de selectie. De defensie van de Bruins heeft echter laten zien dat ze, onder aanvoering van Chara, de aanvallende lijnen van tegenstanders compleet lam kunnen leggen, dus ook op dit gebied belooft deze Stanley Cup-finale een interessante confrontatie te worden.

Foto: allansgraphics.com

 

Canucks naar Stanley Cup-finale

Dankzij een 3-2 overwinning tegen de San Jose Sharks hebben de Vancouver Canucks zich verzekerd van een plek in de Stanley Cup-finale. De Canadezen mogen nu, na mislukte pogingen in 1982 en 1994, voor de derde keer gaan proberen om deze felbegeerde trofee naar Vancouver te halen.

Het zag er echter lange tijd naar uit dat de finale van de Western Conference voortgezet zou moeten worden met een zesde wedstrijd in Californië. De thuisploeg kwam namelijk via Alexandre Burrows nog wel op voorsprong na een fraaie aanval halverwege de eerste periode, toch waren het de Sharks die gedurende het grootste gedeelte van de wedstrijd de overhand hadden.

Dit blijkt wel uit het aantal schoten op doel tijdens de reguliere speeltijd. Waar de Canucks twintig keer het vijandelijk doel onder vuur namen, wisten de Sharks zesendertig schoten te lossen. Maar zoals wel vaker deze play-offs was ook dinsdagavond Roberto Luongo in bijzonder goede doen. Hij hield zijn team met verschillende schitterende reddingen lang in de race.

Toch werd de Canadese goalie twee keer verslagen. Eerst was het halverwege de tweede periode Patrick Marleau die profiteerde van een power play-situatie en vroeg in de tweede periode zette Devin Setoguchi de bezoekers zelfs op voorsprong na een slim passje van Joe Pavelski.

Meer goals liet Luongo echter niet meer toe en hiermee hield hij zijn team in de wedstrijd. En vijftien seconden voor het einde van de wedstrijd werd hij hiervoor beloond. Henrik Sedin legde van afstand aan en zijn schot werd door Ryan Kesler dusdanig van richting veranderd dat Sharks-goalie Antti Niemi kansloos was.

De eerste verlening liet hetzelfde spelbeeld zien als de rest van de wedstrijd. De Sharks namen het doel van Luongo veelvuldig onder vuur (zestien schoten maar liefst), maar de goalie gaf even zo vaak geen krimp.

Hierdoor konden de Canucks zelf toeslaan in de tweede verlenging. En de thuisploeg deed dit met waarschijnlijk het vreemdste doelpunt van de series. De puck kwam via een raar effect terecht bij Kevin Bieksa, terwijl alle andere spelers, inclusief Niemi, de puck ergens anders verwachtten. Bieksa profiteerde van deze verwarring en schoot zijn team naar de Stanley Cup-finale.

„Dit is ongelooflijk,” aldus Bieksa. „Dit is echt een droom die uitkomt, zeker met deze groep. We werken al jaren samen naar iets bijzonders toe en we krijgen nu een grote kans om dit te bewerkstelligen.”

Bekijk hier de samenvatting van het duel tussen de Canucks en de Sharks:


Foto: nhl.com

 

Canucks winnen ook tweede wedstrijd

In de finale van de Western Conference hebben de Vancouver Canucks een 2-0 voorsprong genomen door ook de tweede wedstrijd tegen de San Jose Sharks te winnen. Door de ruime 7-3 overwinning in de eigen Rogers Arena reizen de Canadezen met een goede uitgangspositie af naar Californië voor de volgende twee duels.

In dit tweede duel lieten de gebroeders Sedin weer de vorm zien die zij in het reguliere seizoen vaker hadden geëtaleerd. Met twee (power play-)goals voor Daniel en drie assists voor Henrik lijken de broers na een moeizame start in de play-offs op tijd in vorm te zijn voor hun team.

In de eerste periode waren de beide ploeg bijzonder aan elkaar gewaagd en het spel golfde dan ook op en neer. Na tweeëneenhalve minuut namen de bezoekers de voorsprong via een power play-goal van Logan Couture. Acht minuten later hadden de Canucks de achterstand echter alweer omgebogen in een 2-1 voorsprong door goals van Daniel Sedin en Raffi Torres.

Beide teams gingen uiteindelijk toch met een gelijke stand de kleedkamers in voor de eerste onderbreking aangezien ook Patrick Marleau wist te profiteren van een man-meersituatie en met een wrist shot voor de 2-2 tekende.

Vanaf het tweede bedrijf begonnen de Canucks de wedstrijd meer en meer naar hun hand te zetten. In deze tweede periode leverde dat nog maar één goal op, van Kevin Bieksa, maar in de slotperiode resulteerde dit in vier ‘unanswered’ goals. Achtereenvolgens vonden Chris Higgins, Daniel Sedin, Aaron Rome en Mason Raymond het net achter Antti Niemi en liep de thuisploeg dus uit naar een zeer grote voorsprong.

Heethoofd Ben Eager, die verantwoordelijk was voor twee power plays waaruit de Canucks wisten te scoren, scoorde in de slotfase nog wel de 7-3 maar de wedstrijd was toen natuurlijk allang al beslist.

Sharks-coach Todd McLellan had wel een verklaring voor de nederlaag: „De Canucks vertoonde gewoonweg meer strijd dan wij. In deze fase van het seizoen moet je voor elke meter willen strijden en zeer vastberaden zijn om te winnen. En als je tegen dit team achter de feiten aan moet lopen, leg je het af. Daarvoor zijn ze nu eenmaal te goed.”

Bekijk hier de samenvatting van het duel tussen de Canucks en de Sharks:

Foto: murfreesboroadvertising.com

 

Canucks in eerste wedstrijd langs Sharks

Na een wat stroef begin hebben de Vancouver Canucks hun eerste thuiswedstrijd in de finale van de Western Conference tegen de San Jose Sharks toch in winst om kunnen zetten. Aan de hand van Henrik Sedin werd de ploeg uit Californië moeizaam met 3-2 verslagen en hiermee nemen de Canadezen dus een 1-0 voorsprong in de series.

De bezoekers hadden gedurende de eerste helft van de wedstrijd de overhand in Vancouver en kwamen aan het einde van de eerste periode dan ook verdiend op voorsprong. Canucks-goalie Roberto Luongo pikte de puck op achter zijn eigen doel en probeerde deze naar voren te spelen. Hij passte hem echter recht naar Sharks-captain Joe Thornton die geen enkele moeite had de puck in het lege doel te schieten.

Deze voorsprong van de Sharks werd vroeg in de tweede periode alweer ongedaan gemaakt. Nadat nu Luongo’s collega aan de andere kant Antti Niemi de puck niet goed uitverdedigd kreeg, kwam de puck uiteindelijk bij Maxim Lapierre terecht. Oog in oog met Niemi faalde de Canucks-aanvaller niet en schoot hij de 1-1 tegen de touwen.

Halverwege het tweede bedrijf drukten de Sharks hun nog steeds aanwezige overwicht toch weer uit in de score. Zij profiteerden namelijk optimaal van hun eerste power play-situatie toen Patrick Marleau een schot van Dan Boyle dusdanig van richting veranderde dat Luongo hier het antwoord op schuldig moest blijven.

Aan het einde van de tweede periode begon de thuisploeg beter in de wedstrijd te komen en kregen de mannen van coach Alain Vigneault de controle over de wedstrijd. In dit tweede bedrijf wist Niemi de Sharks nog op te been te houden met verschillende prachtreddingen, maar in de slotperiode werd de aanvalsdrift van de Canucks hem ook te veel.

Zo kwam de thuisploeg via een wrist shot van Kevin Bieksa op gelijke hoogte en nam het ruim een minuut later zelfs een voorsprong. Tijdens een power play-situatie voor de Canucks was het namelijk Henrik Sedin die met zijn backhand voor de 3-2 zorgde. Deze voorsprong werd niet meer uit handen gegeven, waardoor de Canucks dus met een 1-0 voorsprong de tweede wedstrijd in gaan.

Bekijk hier de samenvatting van het duel tussen de Canucks en de Sharks:

Foto: blogs.uscannenberg.org

 

 

Predators trekken stand gelijk

Na twee wedstrijden in Canada vertrekken de Vancouver Canucks en Nashville Predators met een 1-1 tussenstand naar Nashville voor de volgende twee confrontaties. Uiteraard zijn de Predators hier bijzonder blij mee, want zij slaagden er dus in om een uitwedstrijd bij de grote favoriet te winnen.

Het zag er lange tijd niet naar uit dat de Predators met een goed resultaat zouden vertrekken uit Vancouver. Ondanks een groot overwicht voor de bezoekers kwam de thuisploeg vroeg in de tweede periode op voorsprong. Nadat de Predators de puck niet uitverdedigd kregen, gingen Alexandre Burrows en Ryan Kessler op het doel van Pekka Rinne af. Door goed samenspel gaven zij de drie aanwezige verdedigers geen kans en schoot Burrows uiteindelijk raak.

Nashville bleef hierna de wedstrijd domineren, maar steeds stuitte het op de wederom uitstekende Vancouver-goalie Roberto Luongo. Zoals wel vaker hield hij zijn team lang op de been, maar één minuut voor het einde van de wedstrijd werd hij toch nog gepasseerd.

Op het moment dat Rinne het ijs verliet voor een extra aanvaller, schoot Ryan Suter vanachter het doel op goal. Met wat fortuin verdween dit schot via de ongelukkige Luongo in het doel en dwong Nashville dus alsnog verlengingen af.

In de eerste helft van overtime toonde Rinne aan een meer dan uitstekende goalie te zijn. Met verschillende prachtige reddingen, waaronder een snoekduik waarmee hij Kevin Bieksa van een bijna zekere goal afhield, zorgde hij ervoor dat de Predators in een stunt konden blijven geloven.

En deze stunt kwam er uiteindelijk ook. Nadat beide teams in de eerste verlenging niet tot scoren waren gekomen, sloegen de mannen van Barry Trotz na een kwartier in de tweede verlenging keihard toe. Na een knappe aanval was het uiteindelijk Matt Halischuk die de puck in de kruising schoot en Luongo daarmee kansloos liet.

Bekijk hier de samenvatting van het duel tussen de Canucks en de Predators:

Foto: phoenix.fanster.com