Tag Archives: Bill Self

NCAA Recaps: marathon gameday turns to upset night

 

Vier topteams mochten afgelopen nacht alvast ruiken aan Georgia Dome. De thuishaven van NFL team Atlanta Falcons is hosting de Final Four in 2013. De hoger ingeschatte teams likten er, na afloop van hun wedstrijd, de wonden.

 

Michigan State Spartans @ Kansas Jayhawks 67 – 64

De Spartans hadden een pittig tripje achter de rug. De openingswedstrijd van het seizoen, tegen Uconn in Duitsland, werd ook nog eens verloren. Een upset heette het, want we hadden dat niet verwacht. Hoe verteer je dat met een partijtje tegen weer een topschool op de rol?

eerstejaars guard Gary Harris (MSU) stond op tegen Kansas

Coach Tom Izzo weet dat als geen ander. Ook vorig seizoen startte Michigan State het seizoen tegen twee topscholen en verloor. In the end kwam het allemaal (bijna helemaal) goed. De Spartans waren niet goed in Duitsland. In Georgia Dome was het team niet van plan zich simpel aan de kant te laten zetten. Aan de hand van de zeer sterke eerstejaars guard Gary Harris (18pt) bleef Michigan State altijd in de buurt Kansas.

De Jayhawks zijn jong, maar heeft een ervaren geraamte. Withey, Releford, Johnson geven het team van coach Bill Self ruggengraat. De diepte van het team en de ervaringen van dit seizoen kunnen in maart de doorslag gaan geven. Nu lukte dat nog niet. Withey viel tegen, Releford maakte nogal eens de verkeerde keuze en Johnson moet de bal meer delen. Maar dat komt wel.

Waarom won Michigan State? Omdat ze perse niet wilden verliezen. Vijf minuten voor tijd leidde Kansas met 4. Maar toen begon de wedstrijd pas echt. Keith Appling maakte een clutch three en schoot in de slotseconden het verschil met een moeilijke bal uit de draai naar drie punten. Travis Releford miste 3 tellen voor de zoemer zijn open driepunter.

 

Duke Blue Devils – Kentucky Wildcats 75 – 68

Twee teams waar je, als ze vorig seizoen speelden, even voor ging zitten. Bij Kentucky voor al z’n freshmen en Anthony Davis. Bij Duke voor guard Austin Rivers. Ze zijn allemaal weg. Kentucky verloor meer, en betere, spelers. En dat was te zien in Georgia Dome.

Seth Curry treedt uit de schaduw bij Duke

Wildcats coach John Calipari doet er alles aan om de druk weg te nemen bij zijn vrijwel volledig vernieuwde groep. Ook belangrijk: hij heeft geen echte pointguard in zijn team. Duke zag veel spelers terugkomen, is was je noemt een veteran team. Combo guard Seth Curry speelde vorig seizoen, tweede viool in het backcourt dankzij Rivers. Nu mag hij er zijn. En hij was er ook. Curry (23pt) nam Duke bij de hand. Niet alleen met driepunters en drives naar de basket, maar ook toen big man Mason Plumlee met vier fouten op de bank zat. Juist top recruit Nerlens Noel en Willie Cauly-Stein konden toen het verschil niet maken. Beiden spelen met hun gezicht naar de basket. Het zijn geen post-up spelers. Dat maakt het lastig ze te gebruiken in set plays voor easy baskets. Verdedigend zijn beiden shotblockers. Beiden vlogen op de aanstormende schutter af, een vrije man onder het bord achterlatend. Dat werd keihard afgestraft door de ervaren Blue Devils.  

March Madness: Kentucky Wildcats kampioen

 

Bijna jaarlijks wordt het beste team van het college basketball seizoen verrast door een underdog tijdens March Madness. Maar het lukte dit jaar niemand om de jonge, overgetalenteerde groep van coach John Calipari omver te spelen. Kentucky Wildcats was favoriet voor de titel en is de onbetwiste kampioen van 2011-2012.

 

Het was een oorvedovende herrie in de Mercedes Benz Superdome (74.000+ toeschouwers) in New Orleans. De Big Blue Nation, fans van Kentucky, had een ruime meerderheid maar moest qua geluid in KU-bball fans haar meerdere erkennen. Voor de wedstrijd…

Kidd-Gilchrist blockt Taylor in key play

Het was ook hèt moment om je te laten horen als Jayhawks fan. Kentucky was de torenhoge favoriet om te winnen. En ieder team dat tijdens het NCAA Tournament dacht de uitdaging aan te kunnen gaan, kwam al vlot in de wedstrijd tot inkeer.

Ook in de finale schoot Kentucky uit de startblokken. In een moordend tempo schoten de Wildcats met scherp. Michael Kidd-Gilchrist en Doron Lamb van afstand, Terrence Jones van onder de basket. Kansas maakte de fout mee te gaan in het tempo, in plaats van de snelheid uit de aanval van Kentucky te halen. De Jayhawks schoten ook nog eens heel veel mis.

Stukje bij beetje lopen de Wildcats uit, zonder dat Anthony Davis een scorende factor is (tot de rust 9 rebounds en 3 blocks). Asl senior Darius Miller van de bank komt, een steal pakt en een driepunter raak schiet, neemt Kentucky zijn grootste voorsprong in de wedstrijd (37-19).

Kansas moet gaan scoren om na rust nog kans te maken op de titel. Tyshawn Taylor schiet het gaatje naar 14 punten bij rust (41-27). De Jayhawks hebben een reputatie opgebouwd als het gaat om terugkeren van een dubble diggit achterstand. Tegen Ohio State kwam Kansas in de Final Four terug van 13 punten achter. Maar nu is het beste team van het land de tegenstander…

Dat blijkt ook in de tweede helft. Kansas doet wat de fans hopen: stops maken in de verdediging. Kentucky scoort niet meer, schiet nog maar één op de zeven pogingen raak. Dus krijgt Kansas kansen om de achterstand te verkleinen, maar ook de Wildcats kunnen verdedigen. De Jayhawks schieten slechts één op zes en het gaatje blijft intakt tot Davis zijn eerste punt aantekent in de wedstrijd. Vanaf de vrije worplijn maakt hij 44-30.

Drie minuten later, met nog 12,5 minuten op de klok, dunkt Thomas Robinson Kansas naar 46-36, zou Kansas dan toch…? Nee. Want na de verplichte TV time out antwoordt Wildcats schutter Doron Lamb met twee rake driepunters: 52-38. De Jayhawks kunnen weer opnieuw beginnen…

Feest bij NCAA kampioen Wildcats

En dat doen de mannen van headcoach Bill Self. Spelverdeler Tyshawn Taylor vond in de Final Four tegen Ohio State zijn driepuntschot terug en ploft nu van afstand raak voor 59-47. De volgende aanval gaat Taylor naar de basket, scoort en krijgt een fout mee. Vanaf de vrije worplijn maakt hij 59-50. Kansas is ‘within ten’ en de Big Blue Nation siddert. Daar gaan ze weer…

Met iets meer dan een minuut te spelen en Kansas op -6 gaat Kansas vanuit de time out voor de reverse lay-up play van Taylor. Alles lukt, tot Kidd-Gilchrist de poging van Taylor blockt. Daarmee is de echte kans voor Kansas op de titel voorbij. In de laatste minuut maken de Jayhawks bewust fouten om balbezit te krijgen. Maar het helpt niet.

Kentucky is de verdiende en logische kampioen van de NCAA in 2012. Het is ook de eerste titel die coach John Calipari kan bijschrijven op zijn palmarès. De Wildcats zijn voor de achtste keer kampioen van Amerika, voor het eerst sinds 1998. Dat Kentucky een jong team heeft zegt niets over eventuele kansen volgend seizoen. MVP forward Anthony Davis is zonder twijfel de No.1 draftpick voor de NBA. En ook Michael Kidd-Gilchrist meldt zich voor een plekje in de NBA. Calipari kan weer op zoek naar een paar nieuwe aanstaande toppers.

March Madness: top seeds bijna onderuit

Michigan State Spartans is één van de top seeds in het NCAA Tournament. Het team van Tom Izzo heeft al het hele seizoen één probleem: het is niet in staat om tegenstanders te vegen als ze daar rijp voor zijn.

Green (23) en Appling (11) redden Spartans

Iedere keer weer krijgt Michigan State het toch weer moeilijk. En altijd is er dan Draymond Green ‘to save the day’ (65-61, highlights).

De St. Louis Billikens hadden de Spartans in de tang. Alleen Green niet, althans, niet helemaal. St. Louis zocht steeds de confrontatie met de lange mannen onder het bord. Michigan State kwam al snel in foutenlast, terwijl de Billikens vanaf de vrije worplijn eenvoudig in het kielzog van de Spartans bleven meespelen.

Tom Izzo zag het hoofdschuddend aan. In de rust zei hij desgevraagd dat alles beter moest na de onderbreking. Dat lukte niet. St. Louis legde Michigan State het vuur aan de schenen en halverwege de tweede helft sprak lichaamstaal boekdelen. Bij de Billikens liep iedereen te lachen, bij de Spartans hingen de schouders en de koppies. Intussen zat Green op de bank te praten met coach Izzo. De ‘big man that can do it all, and more’ kwam erin en stelde orde op zaken.

Iets meer dan een minuut voor het einde zei hij tegen Keith Appling tijdens een time out: “be ready”. Even later ging Green hard naar de basket, trok de hele defense van St. Louis naar zich toe en paste, onderweg naar de ring, hoog boven iedereen uit naar Appling. De guard legde aan voor de driepunter, raakte de ring, het bord, weer de ring, nog eens de ring en… de ring, waarna de bal door het netje gleed. Appling ‘delivered’. Draymond Green maakte 16 punten en pakte 13 rebounds, maar zijn zesde en laatste assist van de avond was het beslissende moment. Green is een All-American maar nergens te groot voor. Hij veegt zelfs het zweet van de vloer als de ‘dweil boy’ dat niet doet.

Tom Izzo blies nog één keer flink uit, zeven tellen voor het einde. Weer een moeilijke middag goed doorstaan op weg naar de Final Four.

 

Nog zo’n team dat het zichzelf vaker moeilijk maakt dan nodig is: Kansas Jayhawks. Coach Bill Self heeft het al eerder gezien dit seizoen. Kansas kan het zichzelf erg moeilijk maken.

Kansas (wit) had het zwaar tegen Perdue

Tegen Purdue leek het wel of Kansas heuvel op moest spelen. Het kostte allemaal er veel moeite. “You told me you were ready”, schreeuwde de coach in de eerste helft wanhopig naar zijn spelers. De boodschap van Self in de rust: “be tough and trust each other”.

Het kwam aan op de laatste minuut. Lewis Jackson dribbelde de bal op voor Purdue, maar verloor ‘m aan Elijah Johnson. De topscorer voor Kansas (18 punten) stak het veld over en scoorde. Purdue miste een open driepunter, waarna pointguard Tyshawn Taylor de wedstrijd wegdunkte met nog 2,5 seconden te spelen (63-60, highlights).

Vijftienduizend Jayhawk fans lieten zich voor het eerst in de wedstrijd vol overtuiging horen. Met ingehouden adem hadden zij de veertig minuten daarvoor toegekeken hoe hun favorieten zouden worden uitgeschakeld. Dat viel uiteindelijk mee en Kansas treft in de Sweet Sixteen (de laatste zestien in het NCAA Tournament) North Carolina State.

 

Florida State eindigde het seizoen in hun Conference Tournament met een BANG. De Seminoles versloegen Duke en North Carolina om beslag te leggen op de Atlantic Coast Conference Tournament title. Die high moest meegenomen worden in the Big Dance.

Emoties tijdens March Madness

Dat lukte niet. De St.Bonaventure Bonnies (met Nederlander Charlon Kloof in de gelederen) verschalkten de Seminoles al bijna in de tweede ronde. In de derde ronde bleek Cincinnati Bearcats een maatje te groot (62-56, highlights).

Dat mag gerust een mini upset heten. De Bearcats waren het hele jaar wisselvallig. Het maakte de wedstrijd tegen Florida State letterlijk hard. Zo hard ook, dat de scheidsrechters af en toe maar niet meer floten om het spel aan de gang te houden. De Seminoles wisten er geen raad mee. Loucks, Dulkys en Snaer slaagden er niet in om, zoals te doen gebruikelijk als de wedstrijd daarom vraagt, hun team erdoor te slepen. Snaer scoorde bijvoorbeeld al drie winnende buzzerbeaters dit seizoen, maar nu kwam het er niet van. Het spel van de Seminoles was te onrustig onder druk van de op steals jagende Bearcats.

Vier teams uit Ohio hebben zich geplaatst voor de Swwet Sixteen ronde. Daarvan gaan er maximaal drie naar de Elite Eight. Want Cincinnati treft eind deze week Ohio State.

 

Foto’s: Getty Images

Kansas U. veegt vloer aan met Kansas State

De strijd om de top seeds in de loodzware Big 12 is begonnen. Een week lang mocht Kansas State dromen van een zege in Lawrence @ Phog Allen Fieldhouse. Want ging het niet maar zozo met de Kansas Jayhawks? Drie nederlagen waren er al te noteren voor de zevenvoudig kampioen in de Big 12 (de laatste zeven jaar achter elkaar wel te verstaan). Oké, Jayhawks speelde al tegen Duke, Kentucky, Georgetown en Ohio State. Terwijl Kansas State in buurman Kansas U. pas de eerste serieuze tegenstander trof, maar wel een mooi 11-1 record had opgebouwd.

Al jaren stappen de Wildcats in Manhatten, Kansas in de bus voor 136 kilometer vice versa naar Lawrence, Kansas om met een duidelijk nederlaag het hol van de leeuw weer te verlaten. Maar dit jaar lagen er kansen, dacht men in Manhatten.
De Wildcats zijn fysiek sterk, vallen graag de basket aan en blaakten van het zelfvertrouwen. Big boys Samuels, Gibson en Henriquez zouden Robinson wel kunnen afstoppen. Zoals Rodriquez en Spradling wel partij zouden kunnen bieden
aan Taylor, Johnson en Releford. Yeah right…

 

De Jayhawks vlogen uit de startblokken (18-4). Kansas University opende met 10 rake schoten uit 19 pogingen. Kansas State zette daar een broodmagere 3-17 tegenover. Al snel leidde de Jayhawks met 18 punten, maar de Wildcats vochten zichterug in de wedstrijd. Via een 10-0 run, dankzij vooral de driepunters van Jamar Samuels en Rodney McGruder, werd het 39-36. Maar Kansas had het antwoord klaar. Driepuntspecialist Conner Teahan mocht twee keer aanleggen uit zijn favoriete hoekje en tekende voor back-to-back threes. Direct gevolgd door een keiharde dunk van Thomas Robinson (15pt, 14rb zijn 10e double-double dit seizoen). Het bleek het beslissende moment in de wedstrijd. Kansas State moest met de staart tussen de benen, na weer een forse nederlaag (67-49), terug naar Manhatten.

 

Kansas State Wildcats kon nooit de wedstrijd spelen die het wilde. Het werd woest weg gerebound (50rb voor Kansas. 26rb voor Kansas State) en het gemiddelde van 29 vrije worpen per wedstrijd werd bij lange na niet gehaald. Kansas Statebenutte in Lawrence slechts 8 van de 16 free throws. Voorafgaand aan het seizoen werd Kansas Jayhawks geen kans gegeven voor de achtste titel op rij in de Big 12. Maar schrijf de mannen van Bill Self nog niet af. Editie 46 van de 272 game series (de regio telefooncode) geeft aan dat als Kansas focust, ze iedereen kunnen verslaan. Er moet in de Big 12 nog worden afgerekend met Baylor (14-0 record) en Missouri (ook 14-0) en niet te vergeten Oklahoma, Texas en Iowa State, maar een goed begin is het halve werk. De Jayhawks made their point.

NCAA: Keep your eye on the Kentucky Wildcats!

Wie een winnend basketballteam wil zien groeien, doet er goed aan vanaf nu de Kentucky Wildcats te gaan volgen. De boys van coach John Calipari zijn jong, heel goed en ontzettend leuk om te zien ballen.

Tegelijk zie je een winnend team groeien naar een dominant, intimiderend kampioensteam. Want het moet toch gek gaan willen de Wildcats dit jaar de Final Four niet halen. Om maar te zwijgen van het winnen van de titel.

Dinsdagavond werd John Calipari’s team voor het eerst serieus getest. Tegenstander was Kansas University in Madison Square Garden, New York. Champions Classics night was het. Duke coach Mike Krzyzewski pikte er zijn recordzege No. 903 op. En even later stonden de twee meest winnende basketbalscholen in de NCAA 1 geschiedenis tegenover elkaar.

De eerste helft was verschrikkelijk, vanuit het oogpunt van de Big Blue Nation. De fans van Kentucky ball werden er stil van. De Jayhawks speelden beduidend beter team basketball. Het was een wedstrijd. Leuk, maar niet als je Wildcats fan bent.

Bij Kentucky stonden vier freshmen en een sophemore in de starting five en die waren allemaal vooral met zichzelf bezig. Er was geen beweging, er was geen ‘ball-movement’, geen Calipari dribble-drive. Niks… The
Kentucky kids speelden streetball op een plek waar het niet huis hoorde, de hemelse Madison Square Garden.

Na de pauze: Totally different ballgame. Ineens was Marquis Teague de floorleader die hij kan zijn. Anthony Davies blokte schoten of zijn leven ervan afhing. Doron Lamb schoot op het belangrijke moment back-to-back driepunters raak. De Wildcats were flying en schoten vanaf 30-30 via een 9-0 run weg bij Kansas dat het antwoord schuldig bleef. Kansas, even tussendoor, is dit jaar niet zo goed als we gewend zijn.

Wat rest, behalve de eindstand (75-65), is de constatering dat Kentucky University ruim voldoende kwaliteit heeft om kampioen te worden. Talent, schot, lengte, defensive force, karakter, rebounding. Dat durft, nu al, niemand meer te bestrijden. Eén opmerking blijft echter hangen. Tyshawn Taylor, senior guard van Kansas, zei na afloop over Kentucky onder andere: “Really, really, really talented one through seven…”. De
Wildcats hebben alles in huis, behalve diepte. Maar ja, over die zeven spelers zei Tyler vervolgens ook: “They’re going to be amazing”.

Coach John Calipari werd nog nooit kampioen. Dit moet zijn jaar worden. De fans, de altijd overal aanwezige Big Blue Nation, rekenen erop. Calipari won ook nog nooit van het Kansas onder coach Bill Self (record nu 1-3). Dat is dus al iets. Maar John Calipari zei, na de toch ruime zege: “I’m happy with the win. But when I watch the video, I’ll be mad!”

Veel tijd is er niet. De NBA draft lonkt alweer. Davies zou zomaar de No. 1 pick kunnen zijn komend jaar. Maar er moet eerst nog heel hard gewerkt worden. De jonkies van Kentucky moeten constant zijn voor March Madness losbarst. De reis daarheen wordt een interessante tocht. Van Lexington naar St. Louis (Final Four Tournament) is het ongeveer 750 miles…