NHL

Canucks-Blackhawks, dood of de gladiolen

By  | 

Als de Vancouver Canucks in Game 7 nou eens gewoon zouden spelen zoals ze dat op zondagavond in het derde kwart en de overtime van Game 6 (4-3, OT) tegen de Chicago Blackhawks deden, dan komt alles vast en zeker op z’n pootjes terecht voor de favoriet. Maar zo simpel liggen de zaken nou eenmaal niet, weten ze in Brits Columbia intussen als geen ander.

Om de een of andere reden zijn de Blackhawks voor de Canadese ploeg de afgelopen jaren geworden tot een onvervalste Angstgegner. Favorietenrol of niet – twee maal eerder riep Chicago ze in de playoffs al een halt toe. Maar dit keer zou alles anders zijn.

Immers, de Canucks waren in de reguliere competitie superieur geweest. 115 punten verzamelden ze maar liefst, de soevereine winnaars van de President’s Cup. En in de onderlinge confrontaties – met Roberto Luongo in topvorm – had Chicago bitter weinig in de melk te brokkelen.

De series begon dan ook als verwacht. Drie Canadese zeges waarop niets viel af te dwingen. De Vancouver-sterren – Daniel en Henrik Sedin, Ryan Kesler & Luongo – die hun visitekaartje afgaven. De vraag was slechts of ze met hun nieuwbakken aartsrivaal zouden afrekenen middels een onvervalste sweep, of dat ze de regerend kampioen een overwinninkje zouden gunnen.

Het liep even anders. In Game 4 volgde de eerste opdonder. 7-2, werd het maar liefst. Nog niks aan de hand, maar de 5-0 oorwassing die in eigen huis volgde deden het momentum volledig omslaan. En wat erger was: de Sedins, Kesler en Luongo gaven niet thuis. De goalie werd –  al dan niet geblesseerd aan de rug – zelfs van het ijs gehaald en vervangen door Cory Schneider. Dezelfde Scheider die op Paaszondag de voorkeur in de basis kreeg.

Terug in de United Center, voor Game 6, hadden de Canucks vaak de overhand. Drie keer (via Daniel Sedin, Alexandre Burrows en Kevin Bieksa) nam Vancouver een voorsprong, maar evenzo kwamen de Blackhawks (via Bryan Bickell, Dave Bolland enMichael Frolik) weer langszij. Tot overmaat van ramp, raakte goalie Schneider ook nog eens geblesseerd bij zijn poging het penaltyshot van Frolik te keren. Waardoor coach Alain Vigneault voor Game 7 noodgedwongen weer een beroep zal moeten op de labiele Luongo – die bij de OT goal van Ben Smith overigens weinig te verwijten viel.

Vancouver kan in ieder geval moed putten uit het laatste half uur van zondagavond. De ploeg miste weliswaar het vermogen om een beslissing te forceren, maar de Canucks overklasten hun opponent zowel qua puckbezit als qua scoringskansen. ,,We hebben een goede kans”, vindt Canucks-general manager Mike Gillis, ,,als de scheidsrechters eens wat rechtvaardiger zouden zijn. Een eerlijke powerplay-verhouding was tijdens de laatste drie duels ver te zoeken.”

De Vancouver Canucks en de Chicago Blackhawks kunnen vanavond hoe dan ook geschiedenis schrijven. Immers, in de Stanley Cup-playoffs kwam het slechts drie keer eerder voor dat een ploeg na een 3-0 achterstand terugkwam om een series te winnen. En nog nooit gebeurde dat door een nummer 8 seed…

Bekijk hier de samenvatting van Game 6 tussen de Chicago Blackhawks en Vancouver Canucks:


Foto: yahoo.com

Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Share on Google+0Share on LinkedIn0Pin on Pinterest0Flattr the authorBuffer this pageEmail this to someonePrint this page

Sportjournalistieke sporen verdiend bij de Zwolse Courant (twee jaar), het Noordhollands Dagblad (zes maanden), Voetbal International (twaalf jaar) en VI.nl (vier jaar). Nu klaar voor het grote werk: SportAmerika. Chicago b(i)ased. Go Bears. Go Hawks. Go Bulls.